Elke kat verdient een fijne plek

In een schuur woonde een piepkleine, zwarte, pluizige kitten. Dat was zijn wereld en hij voelde zich vaak erg eenzaam. Op een dag werd hij in een mandje naar het asiel gebracht. Daar ontmoette hij andere katten. Ze lokten de kleine kitten uit. ‘Kun jij op dingen springen?’ of ‘Kun je miauwen?’. De kitten voelde zich verdrietig. Hij had nooit geleerd om kat te zijn. Na een paar weken wordt de kitten opgehaald door Valerie en mag hij mee naar haar huis. Ze noemt de kitten: Alvin. Haar man kiest ook een kitten uit, deze krijgt de naam Gordon. Alvin en Gordon worden beste vrienden en heel langzaam leert Alvin om een echte kat te zijn.
Nooit geleerd om kat te zijn is gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een zwerfkat dat een thuis zoekt. Een verhaal dat past bij de sociaal emotionele ontwikkeling van kinderen. De rode draad is liefde en zorgen voor elkaar. In dit geval zorgen voor een dier. De kinderen hebben meteen aandacht voor de kleine kitten. Ze reageren spontaan: ‘dat is zielig’ en ‘ik wil dat poesje wel in huis’. Vanaf dat moment willen ze weten hoe het afloopt en luisteren ze met volle aandacht. De reacties van de andere katten vinden ze naar en vervelend. Samen hebben we een kringgesprek over wat de katten anders zouden kunnen doen. Verschillende oplossingen worden geopperd.
Het verhaal is prettig om voor te lezen. Kinderen, die al enige maanden leesonderwijs hebben, lezen het boek zelfstandig. Er staan geen moeilijke woorden in.
De illustraties zijn van Elizabeth Anderson. Grappige, kleine tekeningen waarin de emotie van de kleine Alvin goed tot zijn recht komt. Met de eerste prent in verschillende tinten grijs, voelt hij zich eenzaam en verdrietig. Vervolgens zien we kleur, waarmee de illustrator wil zeggen dat het beter met de kleine zwerfkat gaat. Tot slot zien we Alvin en Gordon prachtig op twee foto’s staan.
Met de aanschaf van dit boek Nooit geleerd om kat te zijn steun je opvanginitiatieven voor katten. Een mooi doel!