Een dubbel gevoel

Zelden heb ik zo’n dubbel gevoel bij een boek gehad. Aan de ene kant vind ik de 3 verhaallijnen leuk om te lezen. Maar aan de andere kant verzandt de schrijver in details die er niet toe doen en die ik niet interessant vind. Ik hoef niet over elk straatje, elk beeld enz. tot in detail te horen hoe het ontstaan is. Daarnaast vind ik de vertelwijze vergezocht. Een geest die al eeuwen over Rome waakt…Ik begrijp ook werkelijk niet waarom de schrijver voor deze vertelwijze heeft gekozen.
De verhaallijnen vind ik wel leuk en hebben er ook aan bijgedragen dat ik het boek met redelijk plezier heb uitgelezen.
Dat de personages net niet samenkomen vind ik jammer. Doe het wel of doe het niet. Nu heeft deze informatie, voor mij, geen toegevoegde waarde.
Ondanks alle overbodige informatie ging de stad Rome voor mij leven. Of misschien is dat ook wel dankzij die informatie. Op sommige momenten had ik het idee dat ik de stad kon ruiken. Wat dat betreft zeker complimenten aan de schrijver.
Een lastig boek om te beoordelen, ik kom niet verder dan 3 sterren.