Feelgood?

Ik verwachtte een lekkere feelgoed die je hap-snap kon weglezen. In de goede zin van het woord! Zo’n boek waar je doorheen vliegt omdat je niet kan stoppen met lezen. Zo, n boek was het niet.

Het was wel een boek waarbij ik maar moeilijk kon stoppen met lezen. Maar ik zou het zeker geen feelgood willen noemen. Daarvoor zijn de onderwerpen te heftig, te moeilijk.

Corona speelt een duidelijke rol in het verhaal. Daardoor is het zeker herkenbaar. We hebben allemaal die frustraties van de beperkte contacten, lockdowns, weinig mogen en kunnen. En hier in Nederland zitten we er zelfs weer middenin…

Maar wat het verhaal echt heftig maakt is de verhaallijn van Alex. Zijn problemen worden invoelbaar geschreven, ik leefde met hem mee.

Natuurlijk zit er ook wel een feelgoed-randje aan, dat wel. Het liefdesverhaal is er 1 die je hart doet smelten. Al gaat dat ook niet over rozen. Maar wat een mooie geschiedenis!

Waar ik wel moeite mee had was dat aan het einde van het verhaal Alex opeens een activistische kant blijkt te hebben. Dat kwam, voor mijn gevoel, nu wel heel erg uit de lucht vallen. Terwijl dat een leuk klein lijntje had kunnen zijn in het verhaal. Ik zou het een gemiste kans willen noemen.

Het is geen makkelijk verhaal dat Sofie vertelt, maar wel een mooi verhaal. Ik heb het boek zeker met plezier gelezen. Alleen niet zo hap-snap als ik had verwacht.