Ruwe rafeltjes

Het verhaal wordt vanuit 2 perspectieven verteld: Tristan in het verleden en Lente in het heden.

Het verleden van Tristan is belangrijk om zijn gedrag in het heden te kunnen begrijpen. Daarom is het logisch dat zijn verhaal vanuit dat verleden wordt verteld. En je krijgt zo ook wat meer mee van het verleden van Lente, zodat de lezer ook haar beter begrijpt.

Tristan is een flink beschadigde jongeman. Die niet het achterste van zijn tong laat zien. Die ook delen uit zijn verleden niet durft en kan delen. En juist die dingen maken hem de beschadigde jongeman die hij is. Die ondanks alle goede dingen die hij nu wel in zijn leven heeft, toch de behoefte voelt om die dingen kapot te maken.

Lente heeft een leuk leven achter de rug. Totdat onlangs haar vader is overleden. Bij haar ontstaan er ruwe rafeltjes terwijl ze zich staande probeert te houden in een wereld waarin haar vader er niet meer is.

Tijdens het lezen gaan Tristan en Lente echt voor je leven. Je leert te begrijpen wat de redenen achter hun keuzes zijn. Seren heeft hen goed en met diepgang weten neer te zetten.

Het is geen vrolijk boek. Het is geen boek waar je blij van wordt. Maar het is wel een boek waar je herkenning in zult vinden. Ook als lezer van middelbare leeftijd. Ik herkende mij in het gevoel van verlies van een ouder bijvoorbeeld.

Dit boek maakt mij weer nieuwsgierig naar een volgend boek van deze schrijfster.