Lezersrecensie
Breekbaar maar sterk - 4,5 *
Net voor de kerstvakantie gaat Robin, het dove zoontje van Maura en Duuk, met zijn klas op uitstap naar de dierentuin. Maura hoopt nog dat het slechte weer het uitstapje zal afblazen, maar niets is minder waar. Robin kijkt er juist enorm naar uit. Ook Duuk, die aanvankelijk te druk was op het werk, is onverwacht toch op tijd thuis om samen Robin te gaan ophalen. Maar wat een fijne, onschuldige dag had moeten worden, eindigt in mineur wanneer het busje niet terugkeert. Zeven dove kinderen en drie begeleiders zijn vermist.
De politie wordt ingeschakeld en het busje wordt al snel teruggevonden, zonder kinderen, en met één dode. Waar is de rest?
De machteloosheid van ouders, de kwetsbaarheid van de kinderen en de race tegen de klok maken dit tot een thriller die je moeilijk weglegt. Jansma kent de kunst van het thrillerschrijven en bouwt de spanning opnieuw ijzersterk op. Met wisselende perspectieven, korte hoofdstukken en doeltreffende flashbacks nam ze me mee in een rollercoaster van emoties, spinnenwebben en een steeds groter wordende puzzel. De vraag blijft knagen: wie zit hierachter, en waarom?
Hoewel Maura het kloppend hart van het verhaal vormt, zijn de hoofdrollen weggelegd voor twee vrouwen. Naast Maura speelt ook Erica, de directrice van de school, een cruciale rol. Net als Maura heeft zij iets te verbergen. Die geheimen worden stukje bij beetje blootgelegd via cursief gedrukte passages en zorgvuldig verweven flashbacks, waardoor het verleden langzaam maar onontkoombaar zijn schaduw werpt over het heden.
De verdwijning van haar zoon dreigt Maura volledig te breken, maar haar verleden als oorlogsfotograge laat haar niet toe om op te geven. Ze dwingt zichzelf om overeind te blijven, schakelt haar professionele instincten opnieuw in en weigert langer machteloos toe te kijken vanaf de zijlijn. Haar vastberadenheid geeft het verhaal extra kracht en maakt haar tot een geloofwaardig, intrigerend personage dat blijft vechten, zelfs wanneer alles verloren lijkt.
Met ‘Vertel het niemand’ heeft Jansma terug een realistisch verhaal neergezet met weer een maatschappelijk thema. Het verhaal stokt geen moment, heeft diepgang en de karakters zijn goed en menselijk uitgewerkt, waardoor je ook hun frustraties, onmacht of hun liefde voelt. Met haar vlotte pen weet ze te boeien vanaf pagina één. Haar filmisch schrijven zorgt daarbij voor een totaalbeleving.
De politie wordt ingeschakeld en het busje wordt al snel teruggevonden, zonder kinderen, en met één dode. Waar is de rest?
De machteloosheid van ouders, de kwetsbaarheid van de kinderen en de race tegen de klok maken dit tot een thriller die je moeilijk weglegt. Jansma kent de kunst van het thrillerschrijven en bouwt de spanning opnieuw ijzersterk op. Met wisselende perspectieven, korte hoofdstukken en doeltreffende flashbacks nam ze me mee in een rollercoaster van emoties, spinnenwebben en een steeds groter wordende puzzel. De vraag blijft knagen: wie zit hierachter, en waarom?
Hoewel Maura het kloppend hart van het verhaal vormt, zijn de hoofdrollen weggelegd voor twee vrouwen. Naast Maura speelt ook Erica, de directrice van de school, een cruciale rol. Net als Maura heeft zij iets te verbergen. Die geheimen worden stukje bij beetje blootgelegd via cursief gedrukte passages en zorgvuldig verweven flashbacks, waardoor het verleden langzaam maar onontkoombaar zijn schaduw werpt over het heden.
De verdwijning van haar zoon dreigt Maura volledig te breken, maar haar verleden als oorlogsfotograge laat haar niet toe om op te geven. Ze dwingt zichzelf om overeind te blijven, schakelt haar professionele instincten opnieuw in en weigert langer machteloos toe te kijken vanaf de zijlijn. Haar vastberadenheid geeft het verhaal extra kracht en maakt haar tot een geloofwaardig, intrigerend personage dat blijft vechten, zelfs wanneer alles verloren lijkt.
Met ‘Vertel het niemand’ heeft Jansma terug een realistisch verhaal neergezet met weer een maatschappelijk thema. Het verhaal stokt geen moment, heeft diepgang en de karakters zijn goed en menselijk uitgewerkt, waardoor je ook hun frustraties, onmacht of hun liefde voelt. Met haar vlotte pen weet ze te boeien vanaf pagina één. Haar filmisch schrijven zorgt daarbij voor een totaalbeleving.
1
Reageer op deze recensie
