Pijnlijk realistisch

Claire en Demi groeien op in een gezin met een drinkende vader die ook nog eens losse handjes heeft. Hun moeder, Hanna, laat het allemaal gebeuren. Die onveiligheid en het zwijgen daaromheen hangen als een constante dreiging over hun jeugd.

Claire, de oudste, probeert zo snel mogelijk te ontsnappen. Ze werkt in de weekenden om te sparen voor haar studie journalistiek om op haar achttiende het huis uit te kunnen. Haar plan is om Demi mee te nemen, maar wanneer het moment daar is, blijft Demi thuis. Die beslissing, en alles wat daaruit voortvloeit, blijft voelbaar door het hele verhaal. Door een ingrijpende gebeurtenis neemt Claire uiteindelijk volledig afstand van haar familie: geen contact meer, helemaal niets!

Het boek springt tussen verleden en heden. In het heden heeft Claire zich ontpopt tot een freelance journaliste. Ze houdt emoties en mannen ver van zich vandaan, behalve voor een nachtje seks. Verbindingen gaat ze niet aan. Tot Hanna onverwacht op haar werk verschijnt en Claire ongewild terug meezuigt naar een verleden waar ze nooit meer wil zijn.

Het verhaal is opgedeeld in delen waarin je zowel uit Claire’s als uit Demi’s perspectief leest. In combinatie met de sprongen in de tijd kreeg ik zo een goed en pijnlijk duidelijk beeld van wat er allemaal misging in het leven van de zussen én van Hanna.

Angélique Haak schrijft rauw en indringend over huiselijk geweld, schuld en loyaliteit, met femicide als een duidelijke rode draad door het boek: niet alleen als daad, maar als systeem van controle, angst en zwijgen, waarin vrouwen langzaam verdwijnen nog vóór ze daadwerkelijk verdwijnen.

'De sterkste zus' is een thriller die confronteert en laat zien hoe geweld tegen vrouwen zich opbouwt, genormaliseerd wordt en levens verwoest, soms al lang voordat het uiterste gebeurt.