Lezersrecensie
Japan als decor
‘Moord onder de kersenbloesem’ van Dora Maas is een detective die totaal niet aansluit bij mijn leeservaring van andere detectives en juist dat maakt dit boek zo leuk. In plaats van een zwaar of duister verhaal kiest Maas met Hannie Huurdeman voor een luchtige, ludieke en soms ronduit hilarische insteek.
Hannies leven loopt allesbehalve soepel: haar man vertrekt plotseling, haar kat overlijdt en ook met haar buurvrouw botert het niet. Wanneer daar bovenop een uitnodiging komt van haar dochter Tove, die werkzaam is bij de Nederlandse ambassade in Tokio, voelt dat als precies het juiste moment. Even weg, even vakantie.
In Japan gaat Hannie op verkenning en voor ze het weet raakt ze betrokken bij een cold case die minder ‘cold’ blijkt dan ze had gedacht. Alsof dat nog niet genoeg is, verstrikt ze zich ook nog in een onverwachte liefdesaffaire en de verdwijning van een Nederlandse kunstenaar.
De humor en de nuchtere blik van Hannie houden het verhaal licht, toegankelijk en een smile op mijn face. Daarbij merk je dat Maas haar kennis van Japan ten volle benut. De Japanse gebruiken, omgangsvormen en de sfeer van het land zijn overtuigend verweven in dit boek en geven het verhaal extra diepgang. De kersenbloesems, tuinen en straten worden zo beeldend beschreven dat ik het gevoel had met Hannie mee te lopen.
Wat ik mooi vind, is dat Hannie zichtbaar groeit in het verhaal, van een echte huismus, gewend aan boompje-huisje-beestje, ontwikkelt ze zich tot een steeds zelfzekerdere vrouw.
Een verfrissende detective: anders, eigenzinnig en sommige gebeurtenissen neem je met een knipoog, maar je voelt dat hij met veel plezier geschreven is.
"De popcorn in haar hoofd springt weer alle kanten op. Kom op, Hannie, spreekt ze zichzelf to. Deksel op de pan, vuur uit, nadenken."
Hannies leven loopt allesbehalve soepel: haar man vertrekt plotseling, haar kat overlijdt en ook met haar buurvrouw botert het niet. Wanneer daar bovenop een uitnodiging komt van haar dochter Tove, die werkzaam is bij de Nederlandse ambassade in Tokio, voelt dat als precies het juiste moment. Even weg, even vakantie.
In Japan gaat Hannie op verkenning en voor ze het weet raakt ze betrokken bij een cold case die minder ‘cold’ blijkt dan ze had gedacht. Alsof dat nog niet genoeg is, verstrikt ze zich ook nog in een onverwachte liefdesaffaire en de verdwijning van een Nederlandse kunstenaar.
De humor en de nuchtere blik van Hannie houden het verhaal licht, toegankelijk en een smile op mijn face. Daarbij merk je dat Maas haar kennis van Japan ten volle benut. De Japanse gebruiken, omgangsvormen en de sfeer van het land zijn overtuigend verweven in dit boek en geven het verhaal extra diepgang. De kersenbloesems, tuinen en straten worden zo beeldend beschreven dat ik het gevoel had met Hannie mee te lopen.
Wat ik mooi vind, is dat Hannie zichtbaar groeit in het verhaal, van een echte huismus, gewend aan boompje-huisje-beestje, ontwikkelt ze zich tot een steeds zelfzekerdere vrouw.
Een verfrissende detective: anders, eigenzinnig en sommige gebeurtenissen neem je met een knipoog, maar je voelt dat hij met veel plezier geschreven is.
"De popcorn in haar hoofd springt weer alle kanten op. Kom op, Hannie, spreekt ze zichzelf to. Deksel op de pan, vuur uit, nadenken."
1
Reageer op deze recensie
