Nostalgisch

Het is eigenlijk best fijn om met deze vernieuwde uitgave van Zwerfvuil even terug in de tijd te worden gekatapulteerd. Je keert terug naar een moment waarop Liese nog maar net haar plek aan het zoeken is in Antwerpen, terwijl je als lezer ondertussen al weet welke weg zij en haar team nog zullen afleggen.

Net dat contrast maakt het gaaf: je ziet hoe het allemaal begon, met een Liese die nog groeit in haar rol, terwijl je haar latere evolutie al kent. Het geeft deze heruitgave iets nostalgisch, maar tegelijk ook iets verfrissends.

Na een moeilijke periode laat Liese Meerhout Brussel achter zich. De gebeurtenissen uit haar vorige zaak hebben niet alleen sporen nagelaten in haar werk, maar ook in haar privéleven: haar relatie met Simon is stukgelopen. Op zoek naar een nieuwe start verhuist ze naar Antwerpen, waar ze ondertussen al een paar maanden aan de slag is bij de recherche. Ze wordt er goed opgevangen door haar nieuwe team en begint stilaan haar draai te vinden, al blijft het verleden op de achtergrond meespelen.

Die prille rust wordt al snel verstoord wanneer twee mensen kort na elkaar vermoord worden. Op het eerste gezicht lijken het op zichzelf staande zaken, maar al snel groeit het vermoeden dat er meer aan de hand is. Beide slachtoffers leefden aan de rand van de samenleving, en dat blijkt geen toeval te zijn.
Wanneer er nog een dode valt, wordt duidelijk dat er een seriemoordenaar actief is die het gemunt heeft op kwetsbare mensen die vaak over het hoofd worden gezien.

Het onderzoek zet Liese en haar team onder druk. De dader, die al gauw de bijnaam “de Schim” krijgt, lijkt telkens een stap voor te blijven en laat nauwelijks sporen na. Terwijl de spanning stijgt en de slachtoffers zich opstapelen, probeert Liese wanhopig een patroon te ontdekken. Maar hoe langer het onderzoek aansleept, hoe groter de vraag wordt: wie is deze moordenaar, en vooral, hoe kan hij gestopt worden voor er nog meer slachtoffers vallen?

Toni Coppers schrijft vlot met voldoende spanning, maar vooral met aandacht voor de personages en de wereld waarin ze leven. Ze zijn geloofwaardig en menselijk, met hun eigen twijfels en kwetsbaarheden.