Higashino weet de Japanse cultuur in ieder boek weer duidelijk aanwezig te laten zijn

Wat een heerlijk mannetje is de jonge Kyohei. Mede door deze jonge knul wordt Afrekening in midzomer echt een plezier om te lezen. Een puber die niks van huiswerk en natuurkunde wil weten, in contact komt met wetenschapper Yukawa en dan op een leuke manier enthousiast gemaakt wordt om dingen te leren. De boodschap dat je leren leuk moet maken en niet alleen maar een verplichting is, heeft Higashino, misschien wel onbewust, prima weten over te brengen. Toch is de plot van dit boek minder intrigerend dan zijn eerste twee boeken en dat heeft mede te maken met het feit dat het voor een thrillerlezer zoals ik wat te voorspelbaar is hoe een en ander in elkaar blijkt te zitten. De wijze van onderzoeken en het reduceren en deduceren van de informatie maakt dat je wel mee kan puzzelen en dat is wel leuk. De jonge vrouwelijke rechercheur Utsumi weet zich wederom goed neer te zetten en het is mooi om te zien hoe zij in dit boek ten opzichte van het vorige groeit in het vak en in haar positie richting Kusanagi