Kippenvel op het circus

Het weeskind van Pam Jenoff heb ik in de kruidvat gevonden. Vanaf het eerste moment was ik geraakt door het zien van de cover. De gaf mij een traantje mee.

Als lezer volgen de Noa. Ze is 16 jaar en blijkt zwanger te zijn van een nazi – soldaat. Ze wordt uit het huis gezet door haar ouders. Noa gaat naar een plek waar ze haar kunnen helpen in een traject maar niets is wat het lijkt. Erna komt ze terecht in een station waar ze kan werken en wonen. Er komen constant treinen op en af aan het station. Op een dag wordt Noa nieuwsgierig naar een goederenwagen waarin er veel baby’s inzitten, Joodse. Ze denkt aan het kind dat haar afgenomen is en pakt één van de vele baby’s mee. Ze vlucht weg. Ze valt en is moe en na een tijd wordt ze geholpen door iemand. Hij werkt in een Duits circus waar ze haar helpen. Ze mag er wonen en werken aan de trapeze. Daar ontmoet ze Astrid die haar met tegenzin helpt aan de trapeze. Beide hebben geheimen en verhalen. Zullen ze vriendschap sluiten of zullen ze blijven ruzie schoppen?

Vanaf de eerste bladzijde was ik geraakt door het verhaal. Pam Jenoff heeft het verhaal zeer emotioneel en pakkend geschreven. Ik vloog doorheen het verhaal doordat ik nieuwsgieriger werd met de minuut.

Het is fijn dat het verhaal zowel in het perspectief van Noa als van Astrid geschreven is. De dynamiek tussen hen is realistisch.

Beide dames hebben een goed gevulde rugzak met alles wat hen overkomen is en zal overkomen.

Ondanks hun verschillen, zijn de dames ook gelijken voor elkaar. Beiden zijn lief, zorgzaam, doorzetters en vooral warmtevol. Elk wel op hun eigen unieke manier.

Ik kan het verhaal samenvatten in warmte, puurheid, doorzetting en vooral kippenvel.

Het is een tijdspanne die ik enkel ken van verhalen te lezen of ouderen op mijn werk die erover praten maar wat een tijd. Diep respect voor velen van hen die overleefden en doorzetten. Gelukkig waren er in die hard tijd ook mensen die iets goeds in hun hadden om andere te helpen. Ik ga nooit de circusdirecteur vergeten uit dit verhaal. Zowel hij, Noa als Astrid hebben en plek in mijn hart verovert.

Mensen die ‘graag’ lezen over de oorlog en eens een ander kijk willen hebben, moeten zeker dit verhaal lezen.

Ik ben benieuwd naar meer van Pam Jenoff haar werk.