Verbonden aan een zijden draad

Net zoals deel 1, heb ik deel 2 gekocht op een rommelmarkt vorige zomer. Ik moet zeggen dat ik hier blij om ben omdat deze serie leuk is, maar het mist iets extra.

We volgen als lezer verder waar het vorige deel geëindigd was.

Karina voelt zich verraden sinds ze achter geheimen gekomen is bij degene die ze vol vertrouwde. Ze weet niet meer wie de waarheid spreekt en begint zich af te sluiten van iedereen. Maar haar gedachten naar Kael blijven aanwezig, ze kan het niet loslaten. Er is een soort band tussen de twee die speciaal is. Kan Karina terug vertrouwen krijgen in hem? Wat zal ze doen?

Ik had de indruk dat deel twee anders in elkaar zat op diverse vlakken: schrijfstijl, perspectieven, tijdsduur van scenes dan het voorgaande deel. Dit was wennen, uiteindelijk werd je het als lezer gewoon.

De rode draad voor mij in verbonden is vooral de vriendschap en je omringen tussen personen waarbij je je goed voelt. De liefde in dit deel is minder aan de orde. Dit mag ook eens.

Zowel Karina als Kael hebben een rugzak doe goed gevuld is. Ik vind Kael goede eigenschappen hebben, maar blijft nog steeds zeer mysterieus. Ik vind het soms ‘eng’. Ik vraag me enorm af of hij ooit volledig open kaart zal spelen. Karina is koppig maar dit versta ik. Ze is zoekende en weet niet meer wat te doen. Gelukkig begint ze haar buikgevoel te gebruiken om terug een beetje haarzelf te worden.

Hoe meer het einde naderde, hoe meer er gebeurde. Het was soms te snel snel.

Helaas zijn er veel vragen onbeantwoord gebleven.

Nu kan ik enkel wachten op deel 3, als het goed is, komt deze uit dit jaar.