Dromen mag je altijd doen

Dream again is het vijfde deel van de again serie van Mona Kasten.

In het verhaal volgen we Jude. Ze verlaat de LA waar haar dromen lagen. Ze keert terug vol emoties. Ze weet niet wat te doen, en gaat naar haar broer in Woodshill. Daar komt ze haar ex tegen, die bij haar broer woont, waar zij mag logeren. Zal dit ooit goed komen? De spanning is om te snijden en de aantrekking is ook aanwezig.

Dream again begint langzaam maar het is een fijn tempo om alles wat er gebeurd van personages en gebeurtenissen goed om te nemen.

Het is een ander deel of de andere delen, je moet er voor zijn. Ik vind het een fijn deel net omdat het anders is of de andere.

Zoals de andere delen komen de personages van vorige delen telkens terug, dit is zo leuk! Het wordt één grote familie waar iedereen iets aan elkaar heeft. De groep is hecht.

Jude is een personage die dromen najaagt maar ook niet meer durft na tegenslagen, gelukkig zijn er mensen rond haar die haar helpen. Haar zoektocht naar wat ze wil is fijn om te lezen in het verhaal. En het tofste is dat ze zichzelf blijft.

Blake is boos, verdrietig en terrecht. Ik herken mezelf in hem. Zijn gedrag is denk ik voor velen herkenbaar. Hoe hij zich ontplooit en doorzet en openheid creert is mooi om te lezen.

De rode draad voor mij in dit deel is:
* omring je met mensen die je steunen en omgekeerd
* onverwachte wendingen kunnen ongeloofwaardig zijn maar de moeite om uit te testen want het leven is te kort om niet te durven springen.

Ik vind het jammer dat dit deel in no time uitgelezen is. Dit komt vooral door de leuke scenes die goed geschreven zijn en vooral aantrekking geven om verder te lezen.

Zal er nog een deel komen? Ik hoop het, want ik kan geen genoeg krijgen.
Ik kan er enkel voor duimen en afwachten.