Lezersrecensie
Warme feelgood
Brrrrr… het enige wat met deze temperaturen helpt is een hartverwarmende koffie en een even hartverwarmend boek. Dankzij de lieverds van @aprilbooks.nl mocht ik ‘Een nacht met de gouvernante’ van @erin_langston_writes lezen. ♡♡
Waarover gaat dit boek?
Emilia werkt als gouvernante. Na een ongemakkelijk ontslag kan ze terug aan het werk. Onderweg naar Aldworth Park, het landgoed van haar nieuwe werkgevers, strandt ze in Maidenhead. In de lokale herberg besluit ze deel te nemen aan het kerstfeest. Daar ontmoet ze iemand die haar zowel irriteert als intrigeert. De avond neemt een onverwachte wending. Zeker als daags nadien blijkt dat die man zowaar de broer is van haar werkgeefster. De situatie is vrij ongemakkelijk want beiden kunnen hun gevoelens niet verstoppen. Gavin worstelt tevens met een werkdilemma die zowel hem als Emilia persoonlijk raakt.
Oordeel:
Wat een gezellig boek! Het verhaal speelt zich af in 1821-22 en Langston weet die tijd, die sfeer goed in haar verhaal te verwerken. De postkoetsen, de ganzenveren, de aanspreektitels voeren je zo mee naar die tijd. Ik was helemaal mee! Wat mij vooral aansprak was de naam Emilia. Ik vond dit zo een leuke naam om telkens terug te lezen. Die naam spreekt karakter uit. En dat is ook het geval bij dit hoofdpersonage. Ondanks die tijdgeest weet Emilia voor zich op te komen. Alleen reizen met de postkoets? Doet ze. Een pul bier over een vreemde gieten omdat hij haar (door een misverstand) beledigd? Check! Ze is een personage naar mijn hart. Gavin vond ik eerder een rare naam voor die tijd. Het lijkt me zo modern? Maar toch, wat een vertederend personage. Hij wilt voor iedereen goed doen. Daarin gaat hij zo ver dat hij zichzelf dreigt te vergeten. Als duo zijn Emilia en Gavin zo schattig samen. Het continu aantrekken en afstoten. Het was ontzettend leuk om te lezen. Dit boek telt slechts 209 pagina’s, maar het mocht gerust uitgebreider. Langston heeft, naast de hoofdpersonages, nog enkele interessante personages ten tonele gebracht. Achter hun verhaal zit zeker nog potentieel!
Kortom: ik heb heel hard van dit 1e boek van 2026 genoten.
Waarover gaat dit boek?
Emilia werkt als gouvernante. Na een ongemakkelijk ontslag kan ze terug aan het werk. Onderweg naar Aldworth Park, het landgoed van haar nieuwe werkgevers, strandt ze in Maidenhead. In de lokale herberg besluit ze deel te nemen aan het kerstfeest. Daar ontmoet ze iemand die haar zowel irriteert als intrigeert. De avond neemt een onverwachte wending. Zeker als daags nadien blijkt dat die man zowaar de broer is van haar werkgeefster. De situatie is vrij ongemakkelijk want beiden kunnen hun gevoelens niet verstoppen. Gavin worstelt tevens met een werkdilemma die zowel hem als Emilia persoonlijk raakt.
Oordeel:
Wat een gezellig boek! Het verhaal speelt zich af in 1821-22 en Langston weet die tijd, die sfeer goed in haar verhaal te verwerken. De postkoetsen, de ganzenveren, de aanspreektitels voeren je zo mee naar die tijd. Ik was helemaal mee! Wat mij vooral aansprak was de naam Emilia. Ik vond dit zo een leuke naam om telkens terug te lezen. Die naam spreekt karakter uit. En dat is ook het geval bij dit hoofdpersonage. Ondanks die tijdgeest weet Emilia voor zich op te komen. Alleen reizen met de postkoets? Doet ze. Een pul bier over een vreemde gieten omdat hij haar (door een misverstand) beledigd? Check! Ze is een personage naar mijn hart. Gavin vond ik eerder een rare naam voor die tijd. Het lijkt me zo modern? Maar toch, wat een vertederend personage. Hij wilt voor iedereen goed doen. Daarin gaat hij zo ver dat hij zichzelf dreigt te vergeten. Als duo zijn Emilia en Gavin zo schattig samen. Het continu aantrekken en afstoten. Het was ontzettend leuk om te lezen. Dit boek telt slechts 209 pagina’s, maar het mocht gerust uitgebreider. Langston heeft, naast de hoofdpersonages, nog enkele interessante personages ten tonele gebracht. Achter hun verhaal zit zeker nog potentieel!
Kortom: ik heb heel hard van dit 1e boek van 2026 genoten.
1
Reageer op deze recensie
