Een dodelijk spel waarin niemand te vertrouwen is

Twee doden. Eén getuige. En een waarheid die niemand mag horen.
Volgens het politierapport stierven Dwayne en Alice Odom aan een overdosis drugs. Zaak gesloten.Maar hun twaalfjarige dochter Betsy, die hen als laatste levend zag, weet beter. Dit was geen ongeluk. Onder streng FBI-toezicht leert Betsy al snel dat vertrouwen levensgevaarlijk kan zijn. Ze wil maar één ding: weg uit handen van de autoriteiten en geadopteerd worden door haar oom Danny Glass, een invloedrijke miljonair die haar eindelijk veiligheid en een toekomst kan bieden. Alleen ziet justitie in Glass een nietsontziende crimineel, aangeklaagd voor drugshandel, afpersing, fraude en omkoping. Om de situatie te beheersen wordt Travis Devine ingeschakeld, voormalig soldaat en net terug van een missie voor Homeland Security. Hij kent Glass nog uit Irak, maar krijgt nu de taak Betsy te beschermen. Wat begint als een beveiligingsklus, verandert in een dodelijk kat-en-muisspel wanneer een informant wordt vermoord.
Terwijl de dreiging dichterbij komt, ontdekt Devine dat het gevaar niet alleen van buitenaf komt. De echte vijand zou wel eens veel dichterbij kunnen zijn dan hij ooit had durven vermoeden.

Mijn ervaring:
Het verhaal begint direct sterk, met een klassiek ‘gesloten-zaak’-moment: twee ouders dood door een overdosis en een dochter die volhoudt dat dit onmogelijk kan kloppen. De frictie is meteen pakkend en subliem neergezet. Als lezer word je direct meegezogen in het wantrouwen dat zich langzaam vastzet.

David Baldacci hanteert een filmische, vlotte en krachtige schrijfstijl. Door de korte hoofdstukken en het hoge tempo, gecombineerd met cliffhangers en een constante onderhuidse dreiging, weet hij je van begin tot eind in zijn greep te houden. Op precies de juiste momenten versnelt hij, vertraagt hij of kiest hij ervoor om in detail te treden, of juist informatie bewust achter te houden. Die balans zorgt ervoor dat de spanning steeds verder wordt opgevoerd.

Ook in dit (derde) deel staat Travis Devine centraal: een heerlijk nuchter, analytisch en scherp personage. Professioneel, maar zeker niet gevoelloos. Omdat het verhaal draait om Danny Glass, een oude strijdmakker uit zijn tijd in Irak, ontstaat er een sterk moreel spanningsveld. Betsy is eveneens een intrigerend personage: voor haar leeftijd slim en scherp, maar ook zichtbaar getekend door wat ze heeft meegemaakt. Baldacci weet bovendien knap twijfel bij de lezer te zaaien: is Glass een beschermer, of toch een manipulator?

De opbouw is bijzonder sterk. Wat begint als een voogdij- en beschermingsklus, kantelt na de moord op een informant. Het web breidt zich steeds verder uit en hoewel het verhaal in complexiteit toeneemt, blijft het helder en gelaagd. De voortdurende dreiging rondom Devine, inclusief meerdere aanslagpogingen, houdt je scherp. De opgebouwde paranoia werkt uitstekend. Thema’s als vertrouwen en macht, politieke systemen die zowel bescherming als bedreiging kunnen zijn, en de invloed van geld en macht op waarheid en rechtvaardigheid lopen als een rode draad door het verhaal. Toch was voor mij het krachtigste element de dynamiek en het spanningsveld tussen Devine en Betsy, dat geeft het verhaal extra emotionele lading.

Dubbelspel is een spannende, krachtige en uiterst pakkende thriller. Filmisch, vlot en beeldend geschreven, met een strakke opbouw, sterke dialogen, voortdurende dreiging en cliffhanger-hoofdstukken die je dwingen door te lezen. Het verhaal van Travis Devine gaat overtuigend verder, maar is ook prima los te lezen. Een boek dat je van begin tot eind verslindt.