Lezersrecensie
De wezenlijke verbondenheid met het leven
‘De korte weg naar het universum is via de wildernis van het bos.’ - Natuurbeschermer John Muir treft direct doel bij het lezen van zijn quote op de eerste bladzijdes in het boek De helende kracht van Bosbaden. Het meditatief wandelen in bos, park of zelfs langs een groenstrook wint tegenwoordig aan mondiale belangstelling. Veel mensen trekken (soms) de schoenen uit, halen diep adem en trekken in stilte het bos in om het leeftempo te vertragen en tijd te nemen om te luisteren naar de roep van de natuur. De Amerikaanse auteur Julia Plevin schreef er een uitnodigend boek over met een duidelijke structuur, waarin zij ruimte biedt voor de ervaringen en rituelen van de lezer.
In zes delen neemt Plevin je mee op weg naar bewuste verbinding met de natuur met als doel jezelf te helen. Bosbaden werkt grondend én verruimend. Het geeft kracht en moed en roept al je zintuigen wakker, aldus de schrijfster. In een bevlogen schrijfstijl met lange zinnen, verschillende quotes, weetjes, verhalen en tips krijgt Plevin het belang van bosbaden moeiteloos voor het voetlicht. Bosbaden is niet extreem fysiek en kent richtlijnen. Met de juiste intentie en enige oefening kan iedereen het en kan het overal. Geruststellend is de gedachte dat zodra je aan bosbaden begint je al ‘op je bestemming bent aangekomen’.
Voor alle hoeders van wijsheid, sjamanen, druïden, natuurmensen en stilte-liefhebbers is dit boek een warm bad van herkenning met onder anderen; de begroeting van het bos, gebeden, het in stilte en lichtvoetig belopen van de bosgrond, het aanbieden van geschenken en boom-qigong.
Het bekijken van de prachtige, paginagrote foto’s in het boek is meer dan waardevol en werkt aardend. Het geeft zelfs mensen die niet of niet eenvoudig de natuur in kunnen lopen voldoening.
Deze zeer complete ‘bosbaden-gids’ bied je, naast adviezen voor de voorbereiding en uitvoering van je innerlijke en uiterlijke reis, ook nog prikkels om je creatief te uiten en voldoende boekentips om verder in de wereld van Shinrin Yoku te duiken. Het is echter belangrijk om je te realiseren dat dit niet een boek is dat je in één ruk uitleest. Het boek nodigt namelijk téveel uit om tussen het lezen door je wandelschoenen te pakken, de deur uit te gaan en het groen op te zoeken. Om daar, in rust en natuurlijke stilte, de wezenlijke verbondenheid met het leven weer op te pakken.