Lezersrecensie
De informant - fictie ontmoet geschiedenis, een spannende mix
Voor de leesclub De Boekenreizigers mocht ik onder leiding van Mirjam Bogaert het boek “De informant” lezen en analyseren, geschreven door A.C. Porter.
Het verhaal begint met Bloody Sunday, een zwarte dag in de Ierse geschiedenis.
Daar ik enkel Bloody Sunday ken uit het gelijknamige lied van U2, was het voor mij een fijne kennismaking met een vleugje geschiedenis.
Het is dan wel een zwarte periode uit de Ierse geschiedenis, het leerde me wel dat de katholieken door de protestanten werden gekleineerd, vernederd en uitgespuwd.
Door deze acties ontstond de terreurgroep IRA, die vechten voor hun geloof, hun idealen maar vooral voor hun vrijheid van hun bestaan, dat Noord-Ierland mag samen gaan bij Ierland.
In de informant maak ik kennis met de Nederlandse Mary, een jonge veearts die het hart op de juiste plaats heeft.
Ondanks dat ze in Ierland opgroeide bij een zeer protestantse tante, maakt het voor Mary niet uit wel geloof de medemens heeft, zolang zij maar goed zijn van inborst.
Op een avond wanneer Mary net op bed ligt, hoort ze dat er een brand is ontstoken in een appartement van een oude protestantse dame.
Mary aarzelt niet om de oude vrouw uit haar brandende woning te redden. Ze krijgt hierbij onverwachts hulp van een bleke, magere jongen Séan.
Ondanks dat hij katholiek is, slaagt de liefde over en trouwt ze met Séan.
Mary wordt op de boerderij van de hoogzwangere Annie McDermot.
Wanneer Annie op het punt staat om te vertrekken, krijgt Annie weeën en wordt de geboorte ingezet.
Mary kan Annie niet achterlaten en snelt ter hulp.
Bij het zoeken naar emmer en handdoeken, botst Marry op verborgen wapens.
Mary weet niet goed wat ze ermee aan moet.
Bij thuiskomst vertelt de geschrokken Mary alles aan Séan.
Toch laat dit Mary niet los en de volgende ochtend vertrekt Mary met een ontbijtmand terug naar de boerderij waarbij ze een gruwelijke ontdekking doet….
De informant heb ik werkelijk verslonden.
Het verhaal dat doorspekt is met fictie en heel wat spannende moment en een sausje geschiedenis, las als een trein.
Ookal wist ik dat het fictie was, ik kreeg het gevoel dat dit wel werkelijkheid kon geweest zijn.
A.C. Porter wist zijn personages herkenbare karaktertrekken te geven alsof ze werkelijk hebben bestaan.
Lezers geboren na 1972 leren dan ook de betekenis van Bloody Sunday en welke gruwel er achter dat verhaal zit.
Dit boek geeft ook weer mee dat geld, macht en geloof de 3 drijfveren zijn om een oorlog te ontketenen en dat de mens blijkbaar niet altijd in vrede met elkaar kunnen leven.
De één wil vechten voor zijn ideaal, zijn vrijheid, terwijl de ander zorgt voor onderdrukking.
Zoals ik al aangaf, verslond ik het boek en was er heel wat spanning in dit verhaal verweven die ik hier niet uit de doeken doe, want ik wil geen spoilers verklappen.
Maar wil je echt weten welke gruwel Mary ontdekte en wie daarachter zit, heb ik 1 raad: lees De informant, je zal er geen spijt van hebben.
Mijn laatste woorden richt ik aan A.C. Porter: een dikke dankjewel dat ik jouw prachtig boek mocht lezen. Ondanks dat ik niets kende over de beweegreden van IRA of wat er allemaal in Noord-Ierland zich afspeelde, heb ik heel wat bijgeleerd.
Je hebt hier een pracht van een boek neergeschreven en ik hoop in de toekomst nog meer van jou te mogen lezen.
Het verhaal begint met Bloody Sunday, een zwarte dag in de Ierse geschiedenis.
Daar ik enkel Bloody Sunday ken uit het gelijknamige lied van U2, was het voor mij een fijne kennismaking met een vleugje geschiedenis.
Het is dan wel een zwarte periode uit de Ierse geschiedenis, het leerde me wel dat de katholieken door de protestanten werden gekleineerd, vernederd en uitgespuwd.
Door deze acties ontstond de terreurgroep IRA, die vechten voor hun geloof, hun idealen maar vooral voor hun vrijheid van hun bestaan, dat Noord-Ierland mag samen gaan bij Ierland.
In de informant maak ik kennis met de Nederlandse Mary, een jonge veearts die het hart op de juiste plaats heeft.
Ondanks dat ze in Ierland opgroeide bij een zeer protestantse tante, maakt het voor Mary niet uit wel geloof de medemens heeft, zolang zij maar goed zijn van inborst.
Op een avond wanneer Mary net op bed ligt, hoort ze dat er een brand is ontstoken in een appartement van een oude protestantse dame.
Mary aarzelt niet om de oude vrouw uit haar brandende woning te redden. Ze krijgt hierbij onverwachts hulp van een bleke, magere jongen Séan.
Ondanks dat hij katholiek is, slaagt de liefde over en trouwt ze met Séan.
Mary wordt op de boerderij van de hoogzwangere Annie McDermot.
Wanneer Annie op het punt staat om te vertrekken, krijgt Annie weeën en wordt de geboorte ingezet.
Mary kan Annie niet achterlaten en snelt ter hulp.
Bij het zoeken naar emmer en handdoeken, botst Marry op verborgen wapens.
Mary weet niet goed wat ze ermee aan moet.
Bij thuiskomst vertelt de geschrokken Mary alles aan Séan.
Toch laat dit Mary niet los en de volgende ochtend vertrekt Mary met een ontbijtmand terug naar de boerderij waarbij ze een gruwelijke ontdekking doet….
De informant heb ik werkelijk verslonden.
Het verhaal dat doorspekt is met fictie en heel wat spannende moment en een sausje geschiedenis, las als een trein.
Ookal wist ik dat het fictie was, ik kreeg het gevoel dat dit wel werkelijkheid kon geweest zijn.
A.C. Porter wist zijn personages herkenbare karaktertrekken te geven alsof ze werkelijk hebben bestaan.
Lezers geboren na 1972 leren dan ook de betekenis van Bloody Sunday en welke gruwel er achter dat verhaal zit.
Dit boek geeft ook weer mee dat geld, macht en geloof de 3 drijfveren zijn om een oorlog te ontketenen en dat de mens blijkbaar niet altijd in vrede met elkaar kunnen leven.
De één wil vechten voor zijn ideaal, zijn vrijheid, terwijl de ander zorgt voor onderdrukking.
Zoals ik al aangaf, verslond ik het boek en was er heel wat spanning in dit verhaal verweven die ik hier niet uit de doeken doe, want ik wil geen spoilers verklappen.
Maar wil je echt weten welke gruwel Mary ontdekte en wie daarachter zit, heb ik 1 raad: lees De informant, je zal er geen spijt van hebben.
Mijn laatste woorden richt ik aan A.C. Porter: een dikke dankjewel dat ik jouw prachtig boek mocht lezen. Ondanks dat ik niets kende over de beweegreden van IRA of wat er allemaal in Noord-Ierland zich afspeelde, heb ik heel wat bijgeleerd.
Je hebt hier een pracht van een boek neergeschreven en ik hoop in de toekomst nog meer van jou te mogen lezen.
1
Reageer op deze recensie
