Warme Suriname

Het boek leest prettig weg, sommige stukken van het boek moest ik uitlezen voor ik het weg kon leggen.
Chris Polanen heeft een mooie pakkende schrijfstijl, met af en toe Surinaamse woorden die het boek een exotische prikkel geven.. Aan het einde van het boek is een woordenlijst toegevoegd zodat je af en toe de woorden kan opzoeken. Het haalt soms de vaart uit het boek, maar ik vond dit persoonlijk niet storend, meer een pluspunt, ik leer juist nieuwe woorden.
De hoofdpersoon Gili worstelt in het boek met zichzelf, de relatie met zijn vader , vrouwen, zijn talent om paarden te begrijpen/voelen en met de armoede waaruit hij wil ontsnappen door in Nederland te gaan studeren.
Dat wil hij bereiken door een springconcours te winnen, van het gewonnen geld bedrag wil hij gaan studeren. Het verhaal gaat over de weken vooraf aan deze wedstrijd. Je leert Gili en de personen in zijn omgeving kennen.
Wat hij denkt, voelt en waar hij over twijfelt.
Het boek bestaat uit diverse lagen, dat maakt dat het boek je niet loslaat, de verhaallijnen maken dat je verder wilt lezen. Het was mooi en ontroerend om te lezen over de liefde die de schrijver voelt voor Suriname. Hij schrijft over de goede en minder goede kanten, op een fijne en respectvolle manier.
Ik heb genoten van het boek en ben blij dat ik deze heb gelezen.
Ik geef het boek 4 sterren, omdat ondanks dat ik het boek erg goed vind op verschillende vlakken, schrijfstijl, verhaallijnen, locatie, ik mij steeds meer ging storen aan 1 verhaallijn. Ik vond deze verhaallijn op den duur vervelend worden, zo vervelend dat ik me zelf moest dwingen om dit stuk verder te lezen en het niet over te slaan.
Ik ga zeker het eerdere boek van deze schrijver De Waterjager zeker lezen.