'Een vergeting is het tegenovergestelde van een herinnering'

Dit verhaal kun je niet snel even tussendoor lezen. Het bouwt langzaam op en neemt je mee in de levens van de personages. Ik was al gewaarschuwd, maar om in het verhaal te komen en de vele personages in het begin te leren kennen, is het handig om even goed de tijd te nemen en echt even 50-100 pagina's te lezen.

In dit verhaal volgen we de familie MacBride in 1958 in West-Australië. Een klein moment van onoplettendheid heeft grote gevolgen voor het gezin, wanneer een deel van de familie verongelukt en de overlevende zwaar gewond raakt. Het letsel is groot en heeft grote gevolgen. Dit heeft het zorgvuldig uitgestippelde plan voor de schapenboerderij voorgoed veranderd. Matthew moet opeens andere keuzes maken. Keuzes van opoffering en plicht in plaats van liefde en geluk. Ondertussen is de gemeenschap bezig met wat er toch allemaal gebeurt is in de familie MacBride. De revalidatie en herstel hebben grote impact op zowel Matthew als zijn moeder en zus. En blijven de geheimen verborgen of komen ze toch aan het licht?

De beschrijvende schrijfstijl zorgt ervoor dat je echt meegenomen wordt in het leven daar in de outback in Australië. Ik waande me op het vlakke eindeloze landschap van de schapenfarm. Door de karakter ontwikkeling en de beschrijving van de personages, ga je echt met ze meeleven en meevoelen. Je voelt de diepe wanhoop, maar ook de hoop. Je voelt mee met de rouw, maar ook met de liefde.

'Als iets wat je weet een herinnering is, hoe noem je dan iets wat je vergeet?'
...' Een vergeting is het tegenovergestelde van een herinnering'.

'Uiteindelijk zijn we allemaal op zoek naar een plek om de storm van het leven uit te zitten'

Je volgt de levens van meerdere mensen in dit boek. Wat ik knap vind van de auteur is dat ze ook de personages met een kleiner verhaal echt weet neer te zetten en je hen ook echt leert kennen. Één gebeurtenis heeft het leven van Matthew en de mensen om hem heen ingrijpend veranderd. Dit geheim draag hij in eenzaamheid met zich mee. Geregeld wilde ik hem even een dikke knuffel geven.

Ik wil eigenlijk niet te veel over het verhaal vertellen. Dit is een verhaal wat je moet gaan beleven tijdens het lezen. Het ontwikkelt en ontvouwt zich als je het leest. Het verhaal grijpt je naar de keel, laat je nadenken over de thema's en laat je niet snel los.
Af en toe vond ik het wat langzaam, dus voor mij was dit net niet het 5* boek waarop ik gehoopt had. Toch blijft het verhaal me bij en denk ik er geregeld aan terug. Ik geef het 4*