Als Dood je een verhaal vertelt, dan luister je.

"Ze noemen de oorlog wel eens de beste vriend van de dood, maar wat dat betreft moet ik je toch op andere gedachten brengen. Voor mij is de oorlog als een nieuwe baas die het onmogelijke verlangt."

De boekendief is een YA boek geschreven door Markus Zusak. Het is een boek met een wel heel originele verteller, namelijk "Dood" zelf.

Het speelt zich af net voor en tijdens WOII in München. Het verhaal draait om Liesel. Zij is negen jaar oud wanneer zij en haar broertje Werner naar een pleeggezin worden gebracht. Werner sterft onderweg en Liesel komt alleen aan bij het oudere echtpaar Hubermann. Als ze bij het graf van haar broer een zwart boekje vindt, het zogenaamde Doodgravershandboek, begint haar liefde voor boeken en woorden. Liesel leert met hulp van haar pleegvader lezen en al spoedig steelt ze boeken uit de boekverbrandingen van de nazi's, uit bibliotheken; overal waar er ook maar boeken te vinden zijn.

Ik heb dit boek gelezen omdat dit het boek van de maand was in de boekenclub van de bibliotheek van Lommel waar ik lid van ben.

Ik vond het echter een hele opgave om het uit te lezen. Ik geraakte erg moeilijk in het verhaal en heb het regelmatig weggelegd. Het waren nochtans geen lange hoofdstukken en het concept was best origineel gevonden. De Dood als alwetende verteller (die regelmatig spoilers gaf, wat ik ergens ook jammer vond) en een boek vanuit Duitsers die anti-nazi zijn. Toch kon het me niet echt boeien. Ik kan niet verklaren waarom.

Er zijn nochtans genoeg lovende recensies over dit boek te vinden dus oordeel vooral zelf.