Een betoverend, historisch kerstverhaal dat je meeneemt naar een andere tijd

Ondanks dat de lente net begonnen is, waande ik me tijdens het lezen van dit verhaal direct in een besneeuwd Amsterdam rond de kerstdagen van 1914.

Flos en het glazen Paleis van Marlene Rebel en Lucinda Vos speelt zich voornamelijk af in en rond het indrukwekkende Paleis voor Volksvlijt, dat als decor bijna een eigen personage wordt.
Flos groeit op bij zijn grootouders vlak bij de Belgische grens, terwijl de Eerste Wereldoorlog woedt. Zijn moeder, actrice in Amsterdam, ziet hij zelden. Maar vlak voor Kerstmis haalt ze hem onverwacht op. Wat begint als een veelbelovend weerzien, verandert al snel in een eenzame zoektocht in een stad die koud en overweldigend aanvoelt.
Wanneer Flos na een ruzie wegvlucht en zich verstopt in het glazen Paleis, begint het verhaal pas echt. Daar ontmoet hij een mysterieuze schim die hem meeneemt in een bijzondere voorstelling: een toneelstuk dat verdacht veel lijkt op zijn eigen leven. In de geest van A Christmas Carol kijkt Flos naar zijn verleden, zijn heden en misschien zelfs zijn toekomst.

Geschiedenis en fictie vloeien in dit verhaal naadloos in elkaar over. De sfeer van het Amsterdam van 1914 is tastbaar: je voelt de kou op de grachten en de warmte van het theaterlicht. Tegelijkertijd is het een ontroerend verhaal over gemis, verwachtingen, identiteit en de ingewikkelde liefde tussen ouder en kind.

Het verhaal leest heel fijn: de schrijfstijl is rijk en beeldend, en heel toegankelijk voor jonge lezers (9+). De prachtige illustraties van Sophie Pluim versterken die nostalgische, sprookjesachtige sfeer en maken het geheel compleet.

Flos en het glazen Paleis is een betoverend, historisch kerstverhaal dat je meeneemt naar een andere tijd en je ondertussen zachtjes laat nadenken over waar je thuis bent, en bij wie. Een boek om bij weg te kruipen op een winterse dag, maar dat ook buiten het seizoen blijft verwarmen.