Cursed crowns, een magisch vervolg

'Liefde is een van de weinige dingen op aarde die sterker is dan magie.'

De lezer krijgt in het begin van dit tweede deel, tussen de regels door, een fijne samenvatting van het einde van het eerste boek. Maar voor wie deel één nog niet heeft gelezen, kan dat beter eerst doen. Het zorgt ervoor dat je het verhaal makkelijker oppakt en het eerste deel is veel te leuk om te laten liggen.

In ‘Cursed Crowns’ pikken we de draad weer op waar het boek Twin Crowns eindigde, nl. de kroningsdag.
Net als het vorige deel lezen we in de hoofdstukken, de koninginnen apart. Rose en Wren proberen elk op hun eigen wijze de rol van koningin uit te oefenen, maar dit is flink wennen. Door het verleden volgen ze nog steeds ieder hun eigen pad en hun prille verbond komt al snel onder grote druk.

Rose is vanaf haar geboorte troonopvolger en neemt daardoor de rol, met alle bijbehorende verantwoordelijkheid gemakkelijker op zich. Voor Wren ligt dit anders. Ze vindt het lastig om zich aan te passen aan haar nieuwe functie, met alle bijbehorende regels. Ze is eigenlijk constant met haar gedachten bij haar grootmoeder Banda die (in het vorige deel) ontvoerd werd door Alarik, de koning van het Noorden. Daarom besluit ze, om voor de rondreis door Eana, weg te glippen in de hoop haar grootmoeder te redden. Maar de rebelse koningin houdt liever geen rekening met de mogelijke gevolgen van haar daden. In ruil voor de vrijlating van haar Banda, eist koning Alarik namelijk een spreuk, die wel eens heel verkeerd zou kunnen uitpakken.

Rose komt met een groot charmeoffensief om haar volk te verbinden. Zodat deze in harmonie kunnen samenleven met de heksen. Maar ze stuit op meer weerstand dan gedacht. Niet zo vreemd, want de angst voor heksen zit stevig verankerd in de samenleving en de heksen zijn afgelopen decennia alleen maar verbannen geweest dus die zijn ook niet echt dol op de burgerbevolking. Als de zussen door omstandigheden uit elkaar worden gedreven, neemt het verhaal een aantal spannende en verrassende wendingen.

Sissend zeewier. Wat was dit weer een geweldig avontuur. Cursed Crowns is goed opgebouwd en zit boordevol tropes. Er waren voldoende plotwendingen en avonturen in het boek om het boeiend te houden. We leren niet alleen de hoofdpersonages, maar ook de andere personages, zoals Celeste, Shen, Elske (ik wil een eigen wolf), Tor en Alarik beter kennen. En er zit een heerlijke humor in het verhaal, waardoor ik regelmatig hardop moest grinniken.

Het boek eindigt met een soort van cliffhanger en het deed mij meteen verlangen naar een volgend boek. Ik ben heel benieuwd naar de Koning Alarik van Gevra bijvoorbeeld. Met zijn komst krijgen we ineens een hoop extra’s in het verhaal. Ik ben zo benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen in een vervolg.

Omdat ik dacht dat het een duologie zou zijn, heb ik de eerste twee delen achter elkaar uitgelezen. Tot mijn verrassing komt er dus nog een deel. Ik heb nu overduidelijk afkickverschijnselen. (Wil de uitgever daar rekening mee houden? ;)

Ik hou jullie op de hoogte.