Een lekkere dikke pil voor op vakantie deze zomer!

In dit debuut maak je kennis met Missy, een krachtige 79-jarige vrouw die nog zelfstandig woont maar niet zo heel goed contact heeft met haar zoon en dochter maar gelukkig door twee vrouwen die ze in het park tegenkomt weer een beetje zin in het leven krijgt!
De twee vrouwen zijn Sylvie en Angela. Sylvie heeft 2 hondjes, Nancy en Decca en Angela is een alleenstaande moeder met een zoontje Otis. Sylvie vraagt Missy om tijdelijk op een hondje van een van haar vriendinnen te passen. Eerst wil Missy dit niet maar ze raakt met heel haar hart verknocht aan Bobby en door dit hondje komt ze meer onder de mensen, ze ontmoet diverse hondenbezitters in het park en raakt hier makkelijk bevriend mee. Bobby zorgt voor een goed dagritme voor Missy en ze heeft thuis gezelschap. Ook past Missy regelmatig op Otis, het zoontje van Angela waarbij ze hem vergelijkt met haar eigen zoon Alistair en haar kleinzoon Arthur, die in Australië wonen.
De schrijfstijl is niet echt vlot, er wordt een beetje van de hak op de tak in het heden en verleden geschreven en ook erg gedetailleerd maar hierdoor ga je het verhaal wel steeds beter begrijpen. Missy blijft persoonlijk erg in het verleden hangen terwijl Sylvie en Angela haar juist aansporen nog iets van het leven te maken, Missy gaat tijdelijk bij de bibliotheek werken en Sylvie helpt haar het huis op te ruimen. Ze nodigen haar uit met de feestdagen en verrassen haar op haar tachtigste verjaardag, kortom ze maken er iets van en Missy beseft dat ze hier dankbaar voor moet zijn en moet van genieten!
Uiteindelijk wordt je toch verrast door het einde van het boek, je snapt de gedachten van Missy beter en waarom ze soms zo zwaar over het leven nadenkt.
Voor de liefhebbers van “Het zwembad” van Libby Page.