Wraak uit het verleden

De thriller begint op de vrijdag voor de kerstvakantie; zeven kinderen van een speciale school voor dove kinderen gaan op schoolreisje naar Blijdorp. Op de terugweg verdwijnt het busje in het niets, er wordt niets meer vernomen van de begeleiders en de kinderen. Heel bijzonder hoe je als lezer gelijk in het verhaal zit. Je maakt snel kennis met de personen die mee zijn op het schoolreisje naar Blijdorp, de ouders en de werknemers die nog op school zijn, er zit zo’n vaart in het verhaal dat je bijna zelf wil meezoeken.

De schrijfstijl is snel en vlot met korte hoofdstukken met daarboven de naam van de persoon en een tijdsaanduiding. De tijdsduur in het boek is maar een paar dagen waardoor je ook voelt dat de politie geen tijd te verliezen heeft om de jonge kinderen en begeleiders snel op te sporen. Een groot politieteam is dag en nacht bezig om de plek te vinden en het motief van de ontvoerders, wie zijn het en wat willen ze?

Als lezer maak je iets meer kennis met de diverse personen rond de school en kinderen en lees je dat sommige privé problemen hebben waardoor ze als mogelijk potentiële dader aangemerkt kunnen worden of een sterk motief voor deze ontvoering hebben. Er is vooral focus op de ouders van Robin, Duuk en Maura van Roo, een vermogend stel, hij is CEO van De Roo Electronics en zij was oorlogsfotograaf in onder andere Aleppo in Syrië. Maura besluit ook op eigen houtje op onderzoek uit te gaan, met behulp van haar oud-collega en ex-vriend Franck. Achter welke geheimen komt ze en moet ze niet vrezen voor haar eigen leven? Een bijzondere rol is weggelegd voor Jamie, de jonge onderwijshulp die een grote steun is voor Robin tijdens de ontvoering en als snel door heeft hoe de vork echt in de steel zit. Zijn passie voor het speciaal onderwijs is heel mooi beschreven.

Bijzonder is dat de schrijfster dove- en slechthorende personen in dit boek belicht omdat ze vroeger een doof vriendje heeft gehad en erg onder de indruk was van de gebarentaal en het liplezen dat hij gebruikte. Je ziet als lezer echt voor je hoe de communicatie en gebarentaal tussen de kinderen en de begeleiders verloopt.

Het eind is verrassend en triest, maar tegelijkertijd mooi hoe de schrijfster de connecties tussen de personen aan elkaar knoopt, ik zie deze thriller zeker als Tv-serie of film verschijnen.