Kroniek van een pilote

Vooraleer ik begin met mijn review wil ik even kwijt dat dit boek een van mijn favoriete boeken is van 2022!

Ik geef toe, toen ik het boek van de uitgeverij ontving had ik schrik eraan te beginnen, wat een kanjer van een boek. Maar het verhaal intrigeerde me én ik had al zoveel goeds gehoord dat ik ook heel hard uitkeek om eraan te beginnen. Ik heb echter de angst wat laten overwinnen en eerst een hoop andere boeken gelezen maar uiteindelijk deze dan toch ter hand genomen… en nog geen moment spijt van gehad.

Het leven van Marian Graves is zowel uitvoerig beschreven als heel boeiend gebracht én bevat zoveel historische elementen dat je bijna gelooft dat Marian echt heeft geleefd! Haar wens pilote te worden, in een tijdperk waarin vliegen nog in zijn kinderschoenen stond, terwijl ze opgroeide als wees, samen met haar tweelingbroer Jamie, bij haar oom in het landelijke, afgelegen Montana leek niet echt ideaal voor haar droom om uit te komen. Maar haar relatie met Barclay MacQueen (bootlegger, misdadiger en haar beschermheer) levert haar de nodige kansen, niet altijd door iedereen gesteund.

Het is fantastisch haar levensloop, en die van haar broer, te kunnen volgen in dit boek en doet dromen over tijden van ontdekkingen maar doet ook walgen van oorlog en de manier waarop mensen (vrouwen in bijzonder) behandeld worden.

En dan daar door heen gewoven hebben we het verhaal van Hadley Baxter, een actrice die in onmin valt van haar collega’s en bazen nadat ze haar relatie op het spel zet. Zij wordt ontslagen van de filmreeks waar ze bekend mee werd en moet op zoek naar zichzelf en naar nieuw werk. Dat laatste komt op haar pad als zij wordt gevraagd de rol te vertolken van Marian Graves in een biopic van de vrijgevochten pilote die verdween toen ze rond de wereld wou vliegen, in een grote cirkel.

Maggie Shipsteads schrijven is helder, zit vol prachtige beelden en doet echt dromen naar de vrijheid en de vlucht. Ze houdt je altijd net genoeg betrokken in het verhaal en weet hoe je aandacht te houden hoewel sommige hoofdstukken best lang zijn. Maar dat maakt eigenlijk niet uit want je leest en blijft lezen en blijft verlangen naar meer en je weet hoe Marians verhaal zal eindigen, je wordt vroeg op de hoogte gesteld hiervan, maar toch wil je weten hoe en waar en klopt de perceptie die de filmmakers hebben over haar en haar lot wel met de realiteit.

Ik heb dit jaar nog niet veel boeken gelezen die me zo ontroerden en me zo boeiden als De Grote Cirkel!