een van mijn favoriete boeken

Met een zekere historische achtergrond brengt Lauren Groff het verhaal van Marie de France, de eerste vrouwelijke dichteres uit de geschiedenis. Na wat opzoekwerk online blijkt eigenlijk over de vrouw niks of heel weinig te weten te zijn, behalve dan dat ze zichzelf beschreef als 'Mijn naam is Marie, en ik ben van Frankrijk.' Ze schreef lais, en fabels.

In het boek blijkt ze een buitenechtelijke dochter van de Engelse koning, die haar moeder op één van zijn tochten, verkrachtte. Als Maries moeder komt te sterven, belandt ze bij de koningin in Rouen en wordt ze naar Angleterre (het huidige Groot-Brittanië) gestuurd, om het hoofse leven aan te leren. Maar Marie is lomp, is groter dan enige andere vrouw en is niet vies van de liefde van haar kamermeid, Cecily. Eleonora, haar stiefzus en vrouw van de Engelse koning Hendrik II, stuurt haar naar (een in het boek niet nader genoemde) abdij in Angleterre (met een beetje zoekwerk zou dit mogelijk Shaftsbury Abbey kunnen zijn), waar de nonnen in erbarmelijke toestanden leven; honger lijdend, verzwakte gezondheid en blauw zien van de kou.

Maries eerste stappen in het habijt verlopen niet zonder problemen, haar 'wereldse' blik op het leven past niet onmiddellijk in de besloten kringen van een abdij. Zelf twijfelt ze aan haar geloof en weet ze niet of ze wel op haar plaats is. Ze is er dan ook van overtuigd dat ze Eleonora, waar ze zo van houdt en zo naar opkijkt, ervan kan overtuigen haar terug in het koninklijk hof op te nemen. Ze schrijft haar een bundel met lais (liederen die de liefde bezingen) maar als ze dit naar haar opstuurt, krijgt ze nooit een antwoord. Marie berust zich in haar lot en steekt dan maar de handen uit de mouwen. Benoemd als priorin van de abdij begint ze, met hulp van visioenen, de gronden rondom leven te schenken, door middel van het aanplanten van tuinen, bomen, moestuinen en kralen voor schapen en varkens. De abdij, maar ook het nabijgelegen dorp, tiert welig en bloeit op.
Er ontstaat ook een grote vriendschap tussen de nonnen onderling, een liefde die verder reikt dan enkel die voor hun God. Onderling helpen ze elkaar, gesteund door het feit dat de Bijbel en de Paus hier niks op tegen heeft, door een lesbische liefde.

Maries visioenen leiden echter ook tot een soort rebellie van haar, want ze schopt nogal graag tegen de schenen. Haar eigen gevolg is niet altijd akkoord, noch tevreden. Maar Marie is koppig en krijgt steeds haar zin, ook als ze een duur en arbeidsintensief labyrint wil laten maken rond de abdij, zodat ze afgeschermd zijn van de buitenwereld, en vooral van de mannelijke invloeden.

Ook al is het er peis en vree, toch is de dood en het lijden nooit veraf in deze tijden. Kindersterfte, ongevallen met de dood ten gevolg en ziektes die toen nog niet behandeld konden worden... dat alles zet toch een druk op de vriendschappen en de liefde, maar ook op Maries geloof. Zeker als haar liefdes één voor één uit haar leven verdwijnen.

Het lezen van dit boek is een waar genot. Het is heel vlot geschreven, het is vooral grappig met momenten, maar ook heel hard en intensief. Je stapt zo in de Middelleeuwen en komt terecht in een wereld die je misschien niet kent. Met de historische achtergrond krijg je ook een boodschap voor wat nu leeft (klimaatopwarming, de menselijke factor in het verdwijnen van boom- en diersoorten) en vanuit een religieus perspectief zie je ook weer dat alles mag en kan, zolang het wordt opgedragen door een God, die almachtig lijkt te zijn.

Dit boek is een ode aan de vrouw, in mijn opinie! Een ode aan de kracht van de vrouw! Want geen enkel sprekend personage in dit boek is mannelijk! Hier is het: vrouwen aan de macht! En dat is in mijn opinie dé sterkte van dit boek, van dit verhaal en Lauren Groff verdient van mij zeker een aantal prijzen voor dit boek!

Ik heb dit boek waarlijk verslonden! Dit is meer dan een aanrader, dit is een must-read! Ik ben dan ook uitgeverij De Bezige Bij heel dankbaar voor het recensie-exemplaar dat ik van hen mocht ontvangen! Ook een dikke pluim voor de vertaalster, Lucie Schaap! En de keuze voor de cover vind ik ook meer dan geslaagd!
5/5