Een verhaal dat uniek is

Een leven zo ver

“Thuis op Meredith Downs is de stilte als een schilderdoek waarop elk geluid uitvloeit als een kleur.”

Synopsis:
West-Australie, 1958. Een vrachtwagen dendert over een uitgestorven weg in de outback. Een moment van onoplettendheid verscheurt de levens van de familie MacBride.
Alleen zoon Matthew overleeft het ongeluk, maar zijn herstel is zwaar. Eenmaal thuis bij zijn moeder en zus hoopt hij te helen, maar het lot dwingt hem een moreel en emotioneel onbekende weg te bewandelen. Matt moet kiezen tussen liefde en plicht, opoffering en geluk. Zijn beslissing zal zijn toekomst bepalen – en die van zijn familie.
In het uitgestrekte, vlakke landschap van Australie, waar het weer onvoorspelbaar is en een schapenfarm van een miljoen hectare nauwelijks een stipje op de kaart is, worstelen de MacBrides en hun kleine gemeenschap met de onmogelijke vraag: wie bepaalt welke waarheden worden uitgesproken en welke worden vergeten?

Allereest weer een groot dank je wel aan LS en vooral Ilona voor het steeds weer organiseren van deze geweldige leesclubs. Heel eerlijk als Ilona's oproep niet voorbij was gekomen was dit een boek geworden wat wel op mijn TBR was gekomen maar niet bovenaan meteen was beland.
Dit verhaal is een prachtig verhaal wat kabbelend als een beekje ons meeneemt door een vrij grote tijdspanne. Een verhaal wat je aan het denken zet. Een verhaal wat je soms nauwelijks kunt bevatten maar wel met een zucht dichtslaat na de laatste bladzijde.

Ook een verhaal met prachtige zinnen, zinnen die je aan het denken zetten. Een aantal hiervan noteer ik hier aangezien ik ze graag met jullie wil delen:

• “Het gaat niet alleen om jouw leven, Rose. Schande is een soort ziekte die de hele kudde besmet.”
• “Volgens de dichter Keats heeft aanraking een geheugen: ‘Touch has a memory.’”
• “Elke hoop schroot, elke bouwval is het overblijfsel van een droom en blijft bestaan, nog lang nadat het lichaam van zijn dromer weer met liefde of spijt of onverschilligheid is teruggekeerd in de aarde.”

Een verhaal wat ik niet makkelijk in een hokje kan stoppen. Een verhaal wat voor mij op zich staat en waar ik nog vaak aan zal terugdenken.