Familiekroniek

De auteur Walter Van Den Broeck behoeft geen voorstelling, en wat mij betreft ook geen krans, zeker niet in Vlaanderen. In Nederland is dat wellicht anders, vermits ik tot mijn verbazing vaststel dat er 'slechts' 3 Hebban-lezers deze roman gelezen hebben. Sinds de magistrale romans Brief aan Boudewijn, Beleg om Laken en de toneelmeesterwerken Groenten uit Balen en Tien jaar later, zal ik geen boek ongelezen laten van deze Vlaamse topschrijver. Hij haalt zijn inspiratie meestal uit het rijke leven en de grote familie waarvan hij deel uitmaakt. Ook dit boek zoekt zijn inspiratie in de Amerikaans-Mexicaanse tak van de Van Den Broeck-familie. Het boek wordt geschreven vanuit het vertelstandpunt van de nicht van de schrijver, die in Mexico de turbulente geschiedenis van deze tak van het geslacht meemaakt en deelt met verre neef Walter. In het eerste deel wordt er naar mijn smaak iets te vaak geswitcht tussen de GGD, GD en Dad's, of GGM, GM en Moms. Bovendien worden er onwaarschijnlijk (te) veel brieven geschreven tussen de continenten om nog echt geloofwaardig te zijn. Maar het blijft toch een aangename leeservaring, deze nieuwste van een van mijn favoriete schrijvers.