Slordig, warrig verhaal

Na 'Muidhond', dat me eigenlijk ook maar matig kon bekoren, wilde ik toch een tweede kans geven aan Inge Schilperoord. Opnieuw heeft ze gekozen voor een maatschappelijk thema van grote complexiteit en nuance. Maar opnieuw vond ik het een onevenwichtig, ongeloofwaardig verhaal. Het is m.i. niet makkelijk om de gedachtenwereld van een getroebleerde adolescent te beschrijven en wellicht is de schrijfster daar toch in gelukt. Anderzijds staan er slordigheden en dubieuze zaken in de roman. De negende van Mozart (p. 172) is allesbehalve ernstig te noemen. Zou de schrijfster zich van componist vergist hebben? Nog iets wat me stoort : op p. 210 heeft ze het over Idbil. Ik mag hopen dat ze Idlib bedoeld. Voor je een boek uitgeeft, zouden dergelijke fouten er toch echt uit moeten. De complexiteit van de thematiek en de warrige jonge geest van de Sophie matchen niet. Het zal wel aan mij liggen, als ik alle andere recensies van de andere lezers nalees, maar verder dan 2 sterren kom ik niet.