Nooit vergeten

De boodschap achter het verhaal van Noah is dat we nooit mogen vergeten tot wat de mensheid in staat is. Dat is aan de ene kant van het spectrum grote realisaties op het vlak van wetenschap en techniek, maar aan de andere kant de onbeschrijfelijke onmenselijke wreedheid van de Holocaust. Het aantal overlevende getuigen van deze gruwelijke episode in onze moderne geschiedenis die zich nota bene in onze eigen achtertuin heeft afgespeeld (het verhaal van Noah start in Moeskroen) is ondertussen door de tijd gereduceerd. Niettemin moet hun verhaal aanwezig blijven en mag dit nooit meer vergeten worden. Dat is ook de verdienste van de schrijver. De boodschap is echter belangrijk dan de literaire waarde van het boek. Maar toch lees ik dit liever dan de geromantiseerde romans die ook opgang hebben gemaakt (zoals de drie zussen van Auschwitz). Nog rauwer is bij voorbeeld Het boek der Kampen van Ludo van Esch, dat ons letterlijk ook visueel confronteert met het ondenkbare. We mogen onze ogen niet sluiten voor deze wel erg donkere kant van de mensheid, want wie zegt dat de geschiedenis zich niet zal herhalen als er weer een leider met charisma opstaat (diet vraagt Noah zich ook letterlijk af in dit noodzakelijke boek).