Een dagboek over de eerste vijftig dagen van de oorlog Oekraïne en Rusland.

De kleuren blauw/geel op de cover zeggen het al, dit boek kan maar over één ding gaan.
Het boek ligt lekker in de hand, heeft een fijn lettertype en de kleur van het papier is niet spierwit, maar prettig getint.

Rox heeft al bijna alle hoofdsteden van Europa gezien en heeft veel gereisd maar denkt er wel over om minder te gaan vliegen. Ze studeerde Journalistiek en Taal en Cultuur aan de Rijksuniversiteit Groningen. Verder is ze hoofdredacteur en schreef al twee boeken.

Rox en haar man zijn op vakantie geweest naar Oekraïne en hebben een aantal mensen die daar wonen leren kennen. Hierdoor schrikt ze extra van de berichten wanneer er een oorlog tussen Oekraïne en Rusland komt en duikt ze hier volledig in. Hoe kon dit gebeuren en wat wil Vladimir Putin nu eigenlijk? Ze ligt nachten wakker van ellende en zorgen.

De Oekraïners doen hun uiterste best om stand te houden en Putin zaait propaganda waar hij maar kan.
Ondertussen houdt Rox contact met Serhii uit Oekraïne die hun gids is geweest tijdens haar vakantie en steunt hem en zijn vrouw financieel.
Alles is welkom, maar hij wil het alleen als ze het echt kunnen missen. Rox probeert via haar social media meer geld bij elkaar te sprokkelen voor Serhii, maar dit valt niet mee. Toch doet ze haar uiterste best om te blijven helpen. Ze gaat bijvoorbeeld niet uit eten om maar weer wat geld over te kunnen maken. De mensen in Oekraïne hebben het vreselijk moeilijk, ze slapen slecht en zijn ontzettend bang. Steden worden gebombardeerd, mensen worden op straat doodgeschoten en er gebeuren nog veel meer verschrikkelijke dingen.

Rox schrijft elke dag in haar dagboek en vertelt ook persoonlijke dingen. Zo krijgt ze een ongeluk tijdens een vakantie in een Escaperoom en loopt hierbij een hersenschudding op. Ze krijgt last van hevige hoofdpijnen, maar geeft niet op en schrijft gewoon door.
Omdat ze bang is voor nucleaire dreiging koopt ze via internet nucleaire pakken en zou ze een complete nooduitrusting moeten gaan aanschaffen? Angst is zo menselijk in deze situaties, maar haar collega’s moeten er stiekem om lachen.

Rox geeft ook duidelijk haar mening over mensen die hamsteren, mensen die het over benzineprijsstijgingen hebben en is daar zeker niet zacht over.

Dit dagboek heb ik in een dag uitgelezen. Het is echt een prettige schrijfstijl en het is best een eer om een kijkje in iemands hoofd te nemen, want je geeft jezelf toch behoorlijk bloot in een dagboek.
De onmenselijke dingen die Putin doet, de vreselijke dingen die er tijdens de oorlog gebeuren, de correspondentie met haar kennissen in Oekraïne en Rusland, alles wordt goed beschreven.
We mogen niet oorlogsmoe worden. We moeten ons blijven realiseren hoe verschrikkelijk dit nog steeds is en hoeveel mensen in angst en armoede leven.

Vier sterren voor Tranen in bed om Oekraïne van Rox van der Helm