Goed begin, het einde rommelt maar wat door.

'De hemel verslinden' van Paolo Giordano begint heel goed: een groepje tieners dat meerdere jaren de zomervakanties met elkaar doorbrengt, met alle dromen en puberale gevoelens die daarbij horen. Een heel tastbare en indringende beschrijving van alle verhoudingen en wat daarin onbenoemd blijft. Naarmate het clubje ouder wordt gaat ieder zijn eigen 'hemel verslinden', valt het groepje uit elkaar en wordt het boek helaas wat meer cliché en rommelt het wat door tot het einde. Jammer.