Weinig diepte

"In orbit' van Samantha Harvey is vooral interessant door de beschrijving van het leven in een ruimtelab op 400 kilometer van de aarde. In één dag ronden de zes bemanningsleden 16x de aarde, wat een enorme impact heeft op hun beleving van dagritme en tijd, maar ook op hun perceptie van het leven op aarde. Als het licht is, zie je van die afstand alleen de natuur, de zeeën en bergen en in het donker wijst alleen de (stedelijke) verlichting op menselijke bewoning en activiteit. Tegelijkertijd is de aarde maar een zandkorreltje in het hele grote heelal met zijn miljarden sterren. Dat roept bij ieder vragen op over de eigen aardse sores en over de zinvolheid van het leven (of het ontbreken van die zin). Voor zover de inhoud. Qua vorm wel doordacht door de indeling in 'orbits', maar in de uitwerking zie ik daar weinig meerwaarde van terug. Ook mis ik de diepte in de uitwerking van de personages: er wordt veel aangestipt (dood van moeder, scheiding, gezondheid), maar het komt niet tot leven. Daarom toch maar drie sterren.