Het uitverkoren volk

In 'De waterdragers van God' beschrijft Manès Sperber zijn jeugd in Zablotow, een kleine Chassidische gemeenschap in Oost-Europa en daarna in Wenen na hun vlucht voor het oorlogsgeweld in WOI. Vooral boeiend om hoe hij de kern van het Jodendom beschrijft en zijn langzamerhand afdwalen van het geloof van zijn (voor)ouders. Hoe het 'uitverkoren' zijn door God een zware belasting vormt, niet alleen omdat ieder continu bezig is om - door het volgen van de vele geloofsregels - de verwachtingen waar te maken, maar ook de armoede en andere onbarmhartige lotsgevallen te blijven zien als de positieve betrokkenheid van een God, die zijn volk scherp houdt op het geloof. Hij vergelijkt dit dan ook met het zwoegen van de waterdragers, die met al hun dagelijkse inspanning maar net het hoofd boven water kunnen houden. Erg mooi, de combinatie van persoonlijke gebeurtenissen en de grote lijn van (geloofs) geschiedenis.