Een verrassend mooie combinatie

Wat een mooie combinatie van oude Engelse gedichten: De ballade van de oude zeeman (Samuel Coleridge, 1798) en De ballade van Reading Gaol (Oscar Wilde, 1898). Verschenen met een eeuw ertussen en een wereld van verschil: allebei over een man die het liefste dat hij heeft vermoordt, maar waar de oudste ballade gaat over persoonlijke zonde, schuld en boete (vanuit een hogere macht), laat het latere werk een opvallende mildheid zien rond mensen die een misdaad plegen en daar door hun medemensen al zwaar voor worden gestraft, met een verwijzing naar de vergevensgezindheid uit het nieuwe testament. Verrassend mooi, allebei.