Hartverscheurend maar toch hoopvol

Al die dingen.. Een verkorte titel van Al die dingen nu jij er niet meer bent, geschreven door Emily Spurr. De auteur heeft zich laten inspireren door haar eigen levensloop.

Hoofdpersoon in Al die dingen is de 10-jarige Rae. Rae's moeder is afwezig en ze moet zich daarom zelf zien te redden. Ze is voor haar jonge leeftijd al heel zelfstandig, maar als je vader niet in beeld is en je moeder vaak niet in staat is voor je te zorgen, leer je wel op eigen benen te staan. Gelukkig is er nog Lettie (of oude bok), de buurvrouw die zelf een geheim heeft en net als Rae het contact niet opzoekt.

De ontwikkeling van deze twee personages staat centraal in dit verhaal waarin thema's als suïcide, verwaarlozing, verlies van een kind, dwangstoornis, eenzaamheid en vriendschap een grote rol spelen.

Het is niet lastig om mee te leven met de personages, ze zijn mooi en geloofwaardig uitgewerkt met rauwe randjes. De auteur is er zelfs in geslaagd om een kleine dosis magisch realisme te verwerken wat mooi past in het verhaal.

De auteur heeft het verhaal chronologisch opgebouwd en het taalgebruik aangepast aan het perspectief van de jonge Rae zonder te vervallen in de eenvoud van een jeugdboek. De taal kleurt het verhaal net iets mooier zonder dat dat afbreuk doet aan de rauwe realiteit.

Een hoopvol, maar niet te zoet einde rond het boek af. Gelukkig, dit hartverscheurende verhaal laat de lezer toch nog hoopvol achter.