Spannend idee rommelig uitgewerkt

De laatste stap van Paul De Bruyn start met de vondst van een lijk in Hoboken, Antwerpen. De doodsoorzaak laat zich niet raden, dat de dood is voorafgegaan aan vreselijk lijden ook niet.

Het onderzoek wordt geleid door commissaris Eric Michiels en zijn team wordt voorgesteld te beginnen met nieuwkomer Eva die een belangrijke rol lijkt te gaan innemen gezien de uitgebreide introductie. De diverse personages worden verschillend uitgewerkt. Zo blijkt Eva geen bijzondere plaats in het onderzoek in te nemen en blijft het gedrag van andere belangrijkere inspecteurs onuitgelegd.

Het onderzoek verloopt zoals gedroomd. Iedere aanname blijkt juist. De lezer verwacht dat het team op een verkeerd spoor zit, maar komt bedrogen uit. Het is bijna alsof de kruimels van Klein Duimpje niet zijn opgepeuzeld. Daarbij gedragen enkele teamleden zich alsof ze net van school afkomen, uiterst onprofessioneel.

Het woordgebruik is heel toepasselijk voor de setting en smaakt naar meer. Zelfs de Engelstalige termen vallen niet uit de toon. De hoofdstukken zijn van een aangename lengte waardoor het makkelijk is om regelmatig even een hoofdstuk tussendoor te lezen.

Jammer genoeg komt de stad Antwerpen niet helemaal uit de verf, voor de kenners zou dat zeker een pluspunt zijn geweest.

Wat aanvankelijk een heel mooi idee lijkt, is uitgepakt tot een flinterdunne whodunit waarbij zelfs de basisregels zijn genegeerd.