Met ingehouden adem

Het is alsof je een gesprek opvangt wat je eigenlijk niet zou mogen horen. Een bijzonder intiem en subtiel spannend boek.

Dit boek gaat over de fictieve secretaresse van Eva Braun (je weet wel, de muze van Adolf Hitler), Edith die op hoge leeftijd bezoek ontvangt van Hans. Hans is een van de weinigen uit het gezelschap dat zich in de laatste dagen voor de val van Berlijn rond Hitler bevond. Edith en Hans hebben elkaar al die jaren niet gezien of gesproken en opeens wil Hans praten. Waarom?

Er volgt een dialoog en tijdens de dialoog worden we meegenomen in de gedachtestromen van Edith. De spanning tussen deze twee is continu voelbaar en bijna vloeibaar, het neemt iets af en dan weer iets toe. Het kabbelt maar is op geen moment saai. Woorden en stiltes wisselen elkaar steeds af waardoor de spanning aanhoudt.

Er is een zeker ongemak gedurende het gehele boek, maar het einde stelt wat teleur. De opbouw is dermate subtiel dat het onverwacht is maar tegelijkertijd ook niet verrassend.