Terug in de tijd

Dit prachtig geschreven boek bracht me terug in mijn eigen jeugd, terug naar de jaren zeventig, toen de wereld er echt nog heel anders uitzag. Het is ongelooflijk dat er zoveel veranderd is.
Een meisje van zes zet een kopje thee voor haar moeder onderwijl die ontsnapt aan het leven via het balkon. Haar vader is een 'kunstenaar' en haar grootouders van moeders kant zijn bekrompen. Gelukkig is er nog haar demente grootmoeder bij wie ze af en toe zichzelf kan zijn. Het meisje wordt verwaarloosd en denkt schuld te hebben aan haar moeders zelfmoord. In die tijd praatte je niet over problemen en alles kwam altijd goed. Kinderen moesten hun eigen boontjes doppen of werden betutteld, maar praten?
De auteur heeft de tijdsgeest in mijn ogen heel goed neergezet, de aanvankelijk ogenschijnlijke onschuldige verwaarlozing gaat zich pas verder in het boek verder ontwikkelen tot een rauwe diepe pijn. Je kan nauwelijks anders dan meeleven met het lot van dit meisje en je zou haar uit het boek in je armen willen nemen. Ik ben diep geroerd.