Geheimen, onderlinge verhoudingen en een vleugje magie

De lichtwachters is gebaseerd op een waargebeurd verhaal over verdwenen vuurtorenwachters.
Het verhaal speelt zich in twee delen af, in 1972, het jaar van de verdwijning van de lichtwachters, en in 1992, als de weduwen hun verhaal doen aan een auteur die onderzoek doet naar de vermissing van de lichtwachters.

Gaandeweg blijkt dat iedereen iets te verbergen had, zowel de lichtwachters als hun vrouwen. Stukje bij beetje krijgt de lezer informatie over de personages en hun doen, laten en gedachten. Al deze informatie draagt bij aan beeldvorming van wat er gebeurd zou kunnen zijn en iedereen heeft wel een motief om een ander iets te willen aandoen.

De lichtwachters leven in een kleine gemeenschap. Het leven op de vuurtoren, waar ze altijd met 3 personen zijn, is eenzaam, maar het leven aan wal is dat ook. En als de lichtwachters terug zijn is het aan alle kanten aanpassen. De auteur weet dit treffend te beschrijven. Het taalgebruik past ze aan aan de persoon die aan het woord is, dat past mooi bij de sfeer van het verhaal.

De natuurbeschrijvingen zijn prachtig en geven een goed idee van de sfeer en de eenzaamheid. Ook magie schuwt de auteur niet, dat geeft net een extra tintje aan het verhaal.