Het houdt pas op als we gaan praten.

Apeirogon, een vernuftig verhaal over twee vaders te midden van het Israëlisch-Palestijnse conflict, die beiden hun dochter verloren in deze strijd. Hierdoor komen ze met elkaar in contact in de zogenaamde grensoverschrijdende groep voor lotgenoten Parents Circle en raken ze bevriend. Dit ondanks dat ze officieel tegenover elkaar staan door het conflict, omdat de een toevallig Israëliër is en de ander uit Palestina komt. Een zeer origineel boek, door zowel de vorm (een roman opgebouwd uit 1001 verschillende zeer korte of wat langere fragmenten) als de inhoud. Zeer uiteenlopende onderwerpen worden namelijk besproken die ogenschijnlijk niets met elkaar van doen hebben, maar uiteindelijk toch in het geheel passen. Vandaar de titel Apeirogon, een wiskundige figuur met een oneindig aantal zijden. Het toont vooral dat welke strijd op de wereld dan ook altijd meerdere kanten heeft, en niemand ooit 100% goed of fout is. Veel hangt samen met waar je geboren bent, of je wel of niet betrokken raakt bij een strijd. Een treffend voorbeeld hiervan vond ik het snoeparmbandje dat een van de gesneuvelde dochters in haar tas had toen ze werd getroffen; hoe vaak hadden we die vroeger niet gesnoept…? En de vele fragmenten over vogels, die zonder probleem overal naartoe vliegen, waarbij ze niet gehinderd worden door grenscontroles.
In dit boek is niets zomaar beschreven en een van de belangrijkste boodschappen die ik zal onthouden is: “Het houdt pas op als we gaan praten.”