Beter dan het eerste deel!

Ik geef toe, ik had echt geen idee meer wat er in het eerste deel was gebeurd. Er staat een korte samenvatting voorin, maar die was niet voldoende. Ik heb dus even een uitgebreide samenvatting opgezocht op internet. Daarna kwam ik gelukkig vrij snel in het verhaal. En ik vond dit deel echt een stuk beter dan het eerste boek. Waar ik bij De beminde echt een beetje teleurgesteld was, ben ik bij De bedrogenezelfs wel een beetje verrast. Yay!

Kiera Cass heeft een hele fijne schrijfstijl. Het is vlot, het is beeldend, perfect bij dit soort verhalen. Er zit gelukkig ook veel meer diepgang in het dit boek dan in de voorganger. De achtergrond wordt een stuk meer uitgebreid en krijgt een belangrijkere rol. Daarnaast vond ik Hollis in dit deel ook een stuk interessanter. Ze krijgt wat meer diepte en wordt echt een leuk, stoer personage.

Wel vond ik dat sommige gebeurtenissen in het verhaal te vlot, te makkelijk gingen. Er zitten – zeker richting het einde – best veel belangrijke momenten in het verhaal en daarvoor hoefden de hoofdpersonen erg weinig te doen. Ik denk dat de auteur hier best wat meer uit had kunnen halen. Ook het einde – hoewel ik ‘m wel fijn vind voor het verhaal – was vrij voorspelbaar en snel afgewikkeld.

Ik ben zeker niet teleurgesteld, maar ik denk dat dit boek nog wel iets beter had gekund. Ik vond ‘m in ieder geval een stuk beter dan deel één én een mooie afsluiter van deze duologie!