dochters en emoties

Voor de leesclub van de boekenreizigers olv Erna Eikhoudt lazen we dit keer de perfecte dochter geschreven door Anne Neijzen.

Merel is na de dood van haar moeder noodgedwongen mantelzorger voor haar vader. Een man met nogal veel noten op zijn zang. Merel besluit voor zichzelf te kiezen na al die tijd voor anderen te zorgen en te leven. Ze besluit naar het familiehuis in Zwitserland te vertrekken. Alleen daar volgt een confrontatie met familiegeheimen die al enige tijd in haar leven speelde.

Het verhaal wordt door Merel zelf verteld. Je leest het gericht aan haar moeder. Het laat ook steeds meer zien hoe de relatie tussen hun was.
Merel lijkt een vrij eenzame jeugd te hebben gehad waarin ze zich staande moest houden tussen ruziënde ouders. Je maakt mee hoe alle geheimen voor haar verborgen zijn gehouden.

Ik heb het verhaal vanuit Merel heel intens beleefd. De woorden die de auteur gebruikt zijn goed gekozen en daardoor beleef je het alsof het vanuit je gevoel komt. Je maakt de ontwikkeling van Merel heel intens mee met een strijd die op het hoogtepunt tot een climax komt.

Het verhaal is geschreven met goed gekozen woorden. Een waar spel die emoties op een bijzondere manier weergeven. De verschillende verhaallijnen die uiteindelijk samenkomen tot een indrukwekkend plot. Die je uiteindelijk na het dichtslaan van de laatste bladzijde met een tevreden gevoel weglegt.

Annie Neijzen is voor mij een onbekende auteur. Ze heeft twee eerdere boeken geschreven, de Zoutberg (2009) en vrije val (2017). Haar derde boek de perfecte dochter is voor mij in ieder geval een zeer aangename verrassing en raad ik dan ook zeker aan.