Beklemmend en ontroerend

Er zijn al veel boeken verschenen waarvan het verhaal zich afspeelt in Auschwitz, en telkens als ik zo’n boek lees denk ik dat ik niet meer verbaasd kan worden door de gruwelijke gebeurtenissen die zich daar afgespeeld hebben. Helaas word ik daarin steeds teleurgesteld want in dit verhaal zijn zelfs pasgeboren baby’s niet veilig voor de gruwelijkheden van de nazzi's.
Hoe mooi is het dan dat vrouwen voor elkaar zorgen en elkaar bijstaan.

Vroedvrouw Anna en verpleegkundige Ester in dit boek zijn voor de oorlog niet meer dan bekenden van elkaar, omdat Ester joods is wordt ze opgesloten getto en ze probeert daar met hulp/instructies van Anna de zwangere vrouwen te helpen. Dit is niet zonder gevaar en zowel Anna als Ester worden naar Auschwitz gestuurd, per toeval komen ze in dezelfde trein terecht. In Auschwitz richten ze een “kraamkliniek” in en bedenken ze een manier om de afgepakte kinderen na de oorlog weer met hun moeders te herenigen.

Dit boek is een verhaal over de gruwelijke gebeurtenissen in Auschwitz maar meer nog een verhaal van sterke vrouwen die de Nazzi’s niet willen laten winnen, voor elkaar zorgen en solidair zijn met elkaar.

Het verhaal begint in september 1939 en eindigt in april 1945, afwisselend vertellen Anna en Ester hun verhaal, ik vond het met tijden door de onmenselijke acties van zowel de Duitsers als van de Kapo ( gevangenen die als toezichthouder aangesteld zijn) een heel beklemmend verhaal. Ik betrapte me er zelfs op dat ik bij de beschreven gruwelijkheden er letterlijk misselijk van werd. Hierdoor of toch door de schrijfstijl werd ik niet helemaal meegezogen in het verhaal. Vandaar 4****