Een onbekende dichteres van wie je blij bent haar te hebben leren kennen

Paolo Cognetti trekt zijn vrouwelijke evenknie uit de vergetelheid. Een vrouw die net zo van de bergen houdt als hij. Antonia Pozzi leeft niet naar de mores van haar tijdsgewricht maar zoekt haar eigen pad.
Ze studeert, reist, beklimt de bergen en schrijft erover in de jaren twintig en dertig.
Gedichten vooral, die soms mooi zijn, soms minder geslaagd maar die een leven schetsen vol pieken en dalen.
Het is haar liefde voor de bergen en het tweede huis van haar rijke familie die haar het meeste beïnvloed. Ze keert haar hele leven terug naar haar schrijfkamertje met uitzicht op de bergtoppen. Helaas lukt het Antonia niet om gelukkig te worden in het leven.
Paolo Cognetti schrijft een prachtige ode aan een vrouw die we helemaal niet kenden, maar van wie je na afloop van dit boek blij bent dat je haar hebt leren kennen.