Een spannende whodunit!

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

Nadat rechercheurs Laura Mandemaker en Hans Dijkma in Amsterdam ternauwernood aan de dood zijn ontsnapt, hebben ze een nieuwe standplaats gevonden in 's-Hertogenbosch. Laura was hiervoor zelfs teruggetreden van de rang van hoofdrechercheur naar rechercheur.
Nu wonen ze via een collega tijdelijk in het grote huis van het echtpaar Eline en Marnix van der Hoff in Den Bosch.

Het boek opent met een korte proloog waarin een dode vrouw in beeld gebracht wordt op wiens hoofd door haar moordenaar een merkteken is aangebracht.
Hierna maken we opnieuw kennis met de hoofdpersonages in ‘Allemaal hoeren’ waardoor je ze in het geval dat je het eerste boek met deze twee in de hoofdrol niet hebt gelezen, al een beetje leert kennen. Zo nu en dan neemt de auteur de lezers mee terug naar het verleden om een en ander te verduidelijken.

Een ontspannen dag in de grote tuin komt tot een abrupt einde, wanneer Laura en Hans naar een plaats delict worden geroepen. Het lijk van een jonge vrouw is nabij de vestingwallen gevonden achter natuurgebied Het Bossche Broek. Volgens forensisch rechercheur Bas Freling was ze vermoord en lag ze er al een tijdje…

Het blijft niet bij deze ene moord en telkens laat de dader zijn merkteken achter.
Wie is deze seriemoordenaar die een merkteken achterlaat op de doden?

Wat hebben de slachtoffers met elkaar gemeen? De spanning wordt steeds meer opgebouwd en soms heb je als lezer het gevoel dat je meer weet dan de rechercheurs. De rechercheurs storten zich op het onderzoek, dat wordt bemoeilijkt als er informatie wordt gelekt naar de pers en er bovendien sprake blijkt te zijn van belangenvermenging.

“De volgende morgen zijn ze weer teug op bureau Vogelstraat, het gebouw van glas en steen. Vol verwachting rept Laura zich naar de briefing, want de gegevens van het NFI zijn binnen. In haar kielzog volgen Hans en Josee. Bas zit samen met Vincent al op e te wachten. Met enig gevoel voor drama, wacht Bas tot iedereen zit en hem verwachtingsvol aankijkt.
‘Ik kan jullie vertellen dat dit,’ hij legt een uitvergrote foto op tafel, ‘het moordwapen is. Jullie kijken naar een houtguts van hoogwaardig Zwitsers staal in een speciale legering. Vlijmscherp. Met dit wapen is het niet moeilijk om iemand dodelijk te verwonden.’ ”

‘Allemaal hoeren’ is een spannende whodunit met goede dialogen die de lezer meeneemt naar het leven van Laura Mandemaker en Hans Dijkma.
Franziska Weissenbacher heeft een prettige schrijfstijl en de personages worden goed beschreven. De auteur neemt je in tweeënvijftig lekker korte hoofdstukken mee naar gebeurtenissen die zich afspelen tussen begin augustus en tweede helft oktober van dat jaar, om te eindigen met een epiloog die er mag zijn!
Ik kijk uit naar een volgende thriller met dit duo in de hoofdrol.