Het is werkelijk genieten van deze reis door de tijd

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

Na het lezen van het voorwoord wordt het heel moeilijk om het boek weg te leggen. Het is indrukwekkend om te lezen hoeveel moeite Frits Bosch heeft gedaan om dit boek te kunnen realiseren.

Zijn zoektocht naar Adam Bösch neemt de lezer in het eerste hoofdstuk mee naar Zwitserland, naar het dorp Stein in het jaar 1762.
Ik las de eerste regels en was meteen verkocht, zoals men soms zegt. Maar ‘What’s in a name?’
In dit geval is de naam heel belangrijk voor de grootvader van de pasgeboren Adam, hij hoopt dat zijn naam nog generaties lang doorgegeven zal worden.

“Adam heeft ook persoonlijke problemen. Zijn groei is vertraagd, hij heeft een hoge stem en zonder lichaamsbeharing ziet hij er op zijn zeventiende jonger uit dan hij is, waardoor hij zich onzeker en minderwaardig voelt en moeilijk aansluiting krijgt bij leeftijdsgenoten. Niemand weet dat hij al een paar jaar verliefd is op Heidi, het mooiste meisje van Stein...”

‘De Tromslager’ is meer dan een historisch overzicht van de familie; het is een meeslepend verslag van de levens van de hoofdpersonen.
Hierdoor veranderen de feitelijke gegevens over Adam Bösch en zijn familie in een warm verhaal van wat werkelijk leeft.

“Ze wil wel iets zeggen, maar moet heel hard huilen en ziet beelden voorbijkomen van de eerste ontmoeting bij De Steenepoort, hun trouwerij in Haarlem, zijn bekentenis dat hij eerder getrouwd is geweest en een dochter heeft, en dat hij haar op de dijk vertelde over zijn desertie uit het leger van Napoleon. Ze begrijpt nu ook heel goed waarom hij de afgelopen jaren het zware werk bij de politie niet meer aan kon.”

In het nawoord worden door de auteur nog even de puntjes op de i gezet, waarna een stamboom van de familie Bösch gepubliceerd wordt, met als eerste vermelding N. Bösch 1480-1510 en als laatste vermelding Boudewijn Bosch 1995, wat ons weer terugbrengt naar de opdracht voor in het boek
‘Voor mijn kinderen Larissa en Boudewijn’.

Ik heb mede door de soepele schrijfstijl van Frits Bosch werkelijk kunnen genieten van deze reis door de tijd.