Lezersrecensie

Een spannend, duister en zwaarmoedig verhaal


Mieke Schepens Mieke Schepens
11 mrt 2016

Gelezen voor bol.com:

Zelfmoorden
Een onverklaarbaar groot aantal zelfmoorden overspoelt Zweden. Jens Hurtig, waarnemend hoofdinspecteur, is bang dat hij een burn-out aan het ontwikkelen is en voelt er weinig voor om met deze zaken aan de slag te gaan. Er blijkt een overeenkomst te zijn tussen de slachtoffers van de zelfmoord: ze hebben een cassettebandje bij zich die ze beluisterden tijdens de zelfmoord. Het gaat hier blijkbaar om meer dan alleen zelfmoord, moet Hurtig bekennen. Hij raakt steeds meer geïnteresseerd, mede omdat hij vroeger van heel dichtbij ook zoiets vreselijks mee heeft gemaakt.

Wie heeft er haast?
De zelfmoorden volgen elkaar in een hoog tempo op. Hurtig vraagt zich af wat daar de reden van is: het lijkt erop dat de slachtoffers worden aangestuurd door iemand, maar hoe gaat het in zijn werk? Waarom kiezen zoveel jongeren voor zelfmoord? Stuk voor stuk luisteren ze naar muziek van Honger. Wie is deze Honger en wat heeft hij met de zelfmoorden te maken? Jens Hurtig krijgt er in zijn nabijheid mee te maken door de zelfmoord van Maria, een kennis van een goede vriend.

Rustig
Je leeft mee met de hoofdpersonen in korte vrij hoofdstukken, je ziet hun wanhoop, hun zorgen en andere gevoelens. Het is allesbehalve een snelle thriller. Je moet als lezer wel je aandacht bij het verhaal houden. Dat is door de hoeveelheid wisselende perspectieven niet eenvoudig in het begin. Naarmate het verhaal vordert, wordt op een rustige manier duidelijk wat er zich in de levens van de personages heeft afgespeeld en wat hen heeft gemaakt tot wie ze zijn geworden. Indrukwekkend om te lezen hoe armoede, drankmisbruik en ander misbruik de jongeren beïnvloed heeft.

Aanknopingspunt
Jens Hurtig is ondertussen ook ingeschakeld bij een moord. Hij ziet een aanknopingspunt wanneer hij zich afvraagt wat de moord op drie oudere mannen met de zelfmoorden te maken heeft. Zijn chef, tevens goede vriendin Jeanette Kihlberg, zit thuis vanwege een burn-out en hij mist haar meer dan ooit tevoren.

Een spannend, duister en zwaarmoedig verhaal
Het aantal personages wordt minder: uiteindelijk is er nog sprake van een viertal personages, die op hun manier bijdragen aan het onverwachte einde van dit spannende, duistere en zwaarmoedige verhaal. Bovendien komt daardoor snelheid in het verhaal, dat is iets wat ik gemist heb in het begin van Lichamen van glas. Mede door de prettige schrijfstijl heb ik het boek graag gelezen.

Reacties

Meer recensies van Mieke Schepens

Boeken van dezelfde auteur