Een combinatie van een klassieke politieroman met moderne spanning en een flinke dosis menselijkheid

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

In Rotterdam is de kerstsfeer ver te zoeken zodra Waldemar van Henegouwen, een gerespecteerd filantroop en oprichter van stichting Weldaad aan de Maas, wordt gevonden. De wijze waarop is opmerkelijk en luguber: hij is gespietst met een antieke harpoen. Terwijl de burgemeester en commissaris De Froideville de druk opvoeren om de zaak vóór de kerstnacht op te lossen, worstelt rechercheur Lucien de Klerck met de tijd. Hij wil immers niets liever dan de kerstnachtdienst bijwonen.

Ondertussen krijgt collega Appie de Waal te maken met een verwarde dame en het mysterieuze getal dertien ("een dozijn plus één"). Hoe deze zijlijn verweven raakt met de brute moord op de weldoener, is een proeve van bekwaamheid van de auteur.

De Klerck begint de schoenen van iconen als De Cock (Baantjer) te vullen, maar behoudt zijn eigen Rotterdamse nuchterheid. In dit deel krijgen we een intiemer kijkje in zijn persoonlijke leven en overtuigingen. Zijn assistent, Ruben Klaver, fungeert als de perfecte scherpe tegenhanger die durft te twijfelen aan de voor de hand liggende verdachten.

Dieudonné weet de psychologische druk subtiel op te voeren, waardoor de lezer constant op het puntje van zijn stoel zit.

“Het zag er niet goed uit. Commissaris De Froideville stond hem op te wachten in de gang voor zijn kamer, met een wijsvinger tikkend op het glas van zijn horloge. Hij keek afkeurend naar de Rotterdamse speurder op.
‘Ben je daar dan eindelijk? Duurt zo’n rit echt zo lang? Maak voort man.’
Rechercheur De Klerck overbrugde de laatste meters. Zijn chef gebaarde hem naar binnen.”

De Rotterdamse setting (De Doelen, de Rijnmond) is treffend en sfeervol beschreven, zeker met het winterse kerstthema.
Net als je denkt te weten wie de dader is, gooit Dieudonné het stuur om. De aanwijzingen zijn slim verstopt, maar achteraf o zo logisch. De hoofdstukken zijn kort en krachtig, hierdoor leest het boek lekker vlot weg.
Voor de oplettende lezer zit er een prachtige verwijzing in naar een boek van Baantjer. Het is een eerbetoon dat de serie extra karakter geeft zonder een kopie te worden.

‘Rechercheur De Klerck en de dode weldoener’ is een meesterlijke whodunnit die de juiste snaren raakt. Het combineert een klassieke politieroman met moderne spanning en een flinke dosis menselijkheid. Het plot komt op een bevredigende en ingenieuze manier samen.