4½ van 5* Een meeslepend en ontroerend verhaal

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

‘Solitaire bomen’ is de tweede roman van Leen Raats en neemt ons mee op reis met Gina, een vrouw die gekenmerkt wordt door haar rusteloosheid. Ze ontvlucht vaste relaties en banen, en zwerft liever rond op zoek naar avontuur. Op een van haar reizen naar Noorwegen ontmoet ze Maya, met wie ze een onverwachte band ontwikkelt. Ook zij lijkt op de vlucht te zijn voor iets.

“Maya legt haar gespierde armen op de reling. ‘Die sfeer van de Scandinavische zomernachten! Ik wil nooit meer slapen.’
‘Slapen is voor losers.’
Maya giechelt als een meisje. Gina onderdrukt de neiging om haar te knuffelen. Op nachten zoals deze houdt ze van iedereen die even dronken is als zijzelf. Alle nachtridders die meer van het leven willen proeven dan de droge kruimels die de maatschappij ons toewerpt. Ze is geboren om alles te voelen, alles te willen, alles te zijn. Alles te overwinnen, behalve zichzelf, dat Grote Mysterie.”

De roman verkent thema's als eenzaamheid, identiteit en de zoektocht naar zingeving. De titel ‘Solitaire bomen’ symboliseert treffend de personages die op zichzelf lijken te staan in de wereld. Raats slaagt erin om de innerlijke conflicten van haar personages op een duidelijke manier te beschrijven, waardoor de lezer zich met hen kan identificeren.

De stijl van Raats is helder en beeldenrijk. Ze neemt de tijd om de omgevingen te beschrijven, waardoor men zich een goed beeld kan vormen van de reis die Gina en Maya maken. De dialogen zijn natuurlijk en geloofwaardig, en dragen bij aan de ontwikkeling van de personages.

“Er heerst een aangename bedrijvigheid in de Oranienstrasse, waar een bonte mengeling van toeristen, allochtonen, studenten en punkers zich een weg zoekt tussen de cafés, snackbars en winkeltjes. Ze passeren zelfs een zentempel. Gekleurde gevels geven alles een vrolijk tintje, en regelmatig staan ze stil om grote muurtekeningen van graffitikunstenaars te bewonderen.”

‘Solitaire bomen’ is een meeslepend en ontroerend verhaal over twee vrouwen die op zoek zijn naar hun plek in de wereld. Ook de andere personages komen goed tot hun recht. Raats weet met haar beeldende taal en psychologische diepgang de lezer te boeien tot de laatste bladzijde.
Ik heb wederom kunnen genieten van het werk van Leen Raats en kijk uit naar een volgende roman.