Dit boek lezen is een ware belevenis

Prachtig, deze mooie cover. Een cover die een uitbundige feestvierder laat zien (Mike Boddé, zo lijkt het) in kleding uit voorbijgegane tijden. De titel kan ik herleiden naar Hoofdstuk 2 Benjamin op pagina 181. Niet dat me dat veel wijzer gemaakt heeft. Deze cover wordt gevolgd door de voorflap, de fransetitel Pagina, een lege pagina en de titelPagina. Deze laatste voorzien van een tekening van de auteur. Deze tekeningen kom ik tegen door het hele boek. Stuk voor stuk bijzonder op hun eigen manier. De tekeningen hebben een titel en een jaartal. Meestal staat er een bedrag achter vermeld. Een willekeurig bedrag denk ik, een bedrag dat uit de lucht gegrepen is.

Midden in het boek, op bladzijde 181 een dankwoord! Niets in dit boek staat op de plek waar je het zou verwachten, het is niet te vergelijken met de indeling van andere boeken. Heel absurd, dit alles.
Verschillende lettertypes, andere vormgeving, woorden zonder betekenis; dit alles zou je kunnen verwarren. Ik ging er van uit dat de auteur dit boek voornamelijk voor zichzelf geschreven heeft, in een taal die hij begrijpt. Anderen hoeven dat niet te begrijpen, het staat er en dat is genoeg. Niet alleen de vormgeving wijzigt steeds ook de sfeer; soms serieus, dan weer lollig of vrolijk.
Het verhaal 'Benjamin', in de hoofdstukken 1 tot en met 9 wordt in tegenstelling tot de rest anders in het boek gedrukt, namelijk overdwars.

Sommige dromen van de auteur zijn neergeschreven en hieruit blijkt een soort van faalangst. Bijvoorbeeld in het stuk 'Herstel' op pagina 181 waarin hij beschrijft dat hij weer naar de lagere school gaat en blijft zitten. Is het jullie al opgevallen dat de pagina's hetzelfde genummerd zijn?
In dit boek spreekt zijn voorliefde voor beroemde mensen. Wil hij zelf ook zo beroemd worden, vraag ik me af?
Achter in het boek nog een uittreksel voor scholieren op een manier die past bij de rest van het boek.

Het lezen van dit boek was al met al een ware belevenis.
Ik stond versteld van het bij elkaar kunnen zetten van zoveel onzin, het heeft me niet geërgerd, maar het heeft me ook niet kunnen bekoren.